WEBVTT 00:00:02.016 --> 00:00:15.016 دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie ::.. ..:: ZedMovie ::.. 00:00:15.340 --> 00:00:17.850 ‫پشیمونی دارم؟ ‫معلومه که پشیمونی دارم 00:00:17.930 --> 00:00:20.850 ‫اما این چیزی هم هست 00:00:22.390 --> 00:00:25.020 ‫که بهم انگیزه میده ‫تا به پشیمونی‌هام غلبه کنم 00:00:25.020 --> 00:00:25.850 ‫که مثلاً... ‫درستش کنم 00:00:25.850 --> 00:00:28.900 ‫و با نقاشی و نوشتن این کار رو می‌کنم 00:00:28.980 --> 00:00:30.690 ‫چون به‌طور فیزیکی ‫نمیشه کاریش کرد 00:00:30.780 --> 00:00:31.610 ‫دیگه گذشته 00:00:31.690 --> 00:00:34.400 ‫این چیز تخمی به اسم زمان 00:00:34.490 --> 00:00:35.780 ‫فقط... 00:00:35.860 --> 00:00:39.530 ‫یهو میره... ‫مثلاً اگه سوار یه قطار باشی، 00:00:39.620 --> 00:00:42.910 ‫تو هر پنجره... ‫منظره سریع از کنارت رد میشه 00:00:43.000 --> 00:00:44.620 ‫مثل یه عکس می‌مونه 00:00:44.710 --> 00:00:46.370 ‫و دیگه هم تکرار نمیشه 00:00:46.460 --> 00:00:48.000 ‫زندگی آدمیزاد هم همین شکلیه! 00:00:48.080 --> 00:00:51.130 ‫تصاویر مثل یه شلاق رد میشن 00:00:51.210 --> 00:00:53.060 ‫و دیگه نمیشه کاریش کرد. ‫گذشته. 00:00:53.060 --> 00:01:00.060 جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::. 00:01:00.060 --> 00:01:07.060 جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::. 00:01:07.060 --> 00:01:14.060 00:02:20.540 --> 00:02:23.830 ‫[اسلای] 00:02:33.440 --> 00:02:36.030 ‫بیخیال شدن خیلی کار راحتیه 00:02:37.650 --> 00:02:40.200 ‫با خودم گفتم، ‫«باید یه کار جدی بکنم 00:02:40.280 --> 00:02:42.910 ‫همیشه‌چیز داره از پیش‌پا افتاده ‫و تکراری میشه» 00:02:42.990 --> 00:02:46.330 ‫بعضی‌وقتا ممکنه یکم احساس پژمردگی ‫و خشک شدن داشته باشم، 00:02:46.410 --> 00:02:49.460 ‫مثل یه انجیر گندیده ‫که از یه درخت می‌افته و خشک میشه 00:02:49.540 --> 00:02:52.170 ‫ای خدا، مگه چقدر دیگه قراره اینجا باشم؟ ‫بیست سال دیگه؟ 00:02:52.250 --> 00:02:53.920 ‫نمی‌خوام تا ۲۰ سال دیگه بیخیال باشم 00:02:54.000 --> 00:02:57.550 ‫پس با خودم گفتم، ‫«واقعاً می‌خوای بدنت آدرنالین ترشح کنه؟» 00:02:58.050 --> 00:02:58.970 ‫«برو» 00:02:59.800 --> 00:03:02.300 ‫و برای همینه که باید برم شرق 00:03:03.510 --> 00:03:08.640 ‫فکر کنم هیچی بیشتر از این که ‫خونه و خاطراتت رو برداری 00:03:09.520 --> 00:03:11.460 ‫و بریزیش دور، ‫ الهام‌بخش‌تر نیست 00:03:16.730 --> 00:03:18.990 ‫این سیلوستر استالونه کیه؟ 00:03:19.070 --> 00:03:21.280 ‫هنرمند، نویسنده، شاعر، مجری، 00:03:21.360 --> 00:03:22.990 ‫سلبریتی مشهور 00:03:23.660 --> 00:03:25.120 ‫چطوری اینطوری شده؟ 00:03:25.740 --> 00:03:28.490 ‫اسلای کسیه که ‫همیشه راه خودش رو میره 00:03:28.580 --> 00:03:31.870 ‫و اگه همچین راهی وجود نداشته باشه ‫خودش یکی می‌سازه 00:03:32.710 --> 00:03:34.380 ‫اون خودساخته بود 00:03:34.960 --> 00:03:37.880 ‫بهش نمی‌خورد بازیگر خوبی باشه 00:03:37.960 --> 00:03:40.510 ‫اون کاریزمای فاحش رو نداشت 00:03:40.590 --> 00:03:42.590 ‫اما یه چیز دیگه خلق کرد 00:03:43.180 --> 00:03:46.720 ‫بازیگری که خودش می‌نویسه و ‫خودش هم کارگردانی می‌کنه 00:03:46.800 --> 00:03:52.560 ‫اولین کسی نیست که همچین کاری می‌کنه ‫اما اولین سوپراستاری بود که این کار رو کرد 00:03:52.640 --> 00:03:57.730 ‫واقعاً فهمیده بود ‫که مردم می‌خوان چی ببینن 00:03:57.820 --> 00:04:00.490 ‫جوری غرق داستان استالونه شدم 00:04:00.570 --> 00:04:02.530 ‫که انگار داستان خودمه 00:04:02.610 --> 00:04:06.910 تصور همچین اتفاقی توی سابقه‌ی کاری مثل رویاست 00:04:06.990 --> 00:04:12.040 ‫تاحالا توی سه تا فیلم‌ دنباله‌‌دار بازی نکرده 00:04:12.540 --> 00:04:14.250 ‫چه نابغه‌ای پشت این کارها بوده 00:04:16.040 --> 00:04:18.090 ‫تصادفی نبوده 00:04:21.620 --> 00:04:25.340 ‫میشه چندتا از اون نوار کاست‌هایی که ‫موقع جمع کردن وسایل پیدا کردی رو نشون بدی؟ 00:04:25.340 --> 00:04:26.430 ‫آره، ‫یه چندتاش اینجاس 00:04:27.720 --> 00:04:28.810 ‫بذار ببینم 00:04:29.680 --> 00:04:31.640 ‫این نیویورک تایمزه 00:04:39.570 --> 00:04:41.400 ‫میشه یه لطفی بکنی؟ 00:04:41.480 --> 00:04:43.860 ‫من با یه نقل‌قول ‫ از بیانۀ مطبوعاتیت شروع می‌کنم 00:04:43.950 --> 00:04:47.070 ‫بعدش هرجا ول کردم، ‫تو ادامش رو بگو، خب؟ 00:04:47.070 --> 00:04:50.520 ‫سیلور استالونه توی تابستون داغ سال ۱۹۴۶ 00:04:50.520 --> 00:04:54.230 ‫توی محلۀ خشن ِهلز کیچن ِنیویورک به دنیا اومد 00:05:02.130 --> 00:05:03.340 ‫پشمام 00:05:05.010 --> 00:05:09.800 ‫اصلاً و ابداً فکر نمی‌کردم ‫که یه روزی برگردم اینجا 00:05:10.430 --> 00:05:14.020 ‫من توی هلز کیچن به دنیا اومدم. ‫نیویورکی بودم. 00:05:15.730 --> 00:05:18.400 ‫۶۵ ساله که نیومدم اینجا. 00:05:19.690 --> 00:05:21.020 ‫شماها اینجا زندگی می‌کنین؟ 00:05:21.110 --> 00:05:22.780 ‫نه، ‫من خیابون چهل و پنجمم 00:05:22.860 --> 00:05:24.240 ‫- جدی؟ ‫- آره 00:05:25.110 --> 00:05:27.660 ‫- من قبلاً اینجا زندگی می‌کردم ‫- تو این بلوک زندگی می‌کردی؟ 00:05:27.660 --> 00:05:30.410 ‫- آره، مطمئنم ‫- اون‌موقع‌ها محله چطوری بود؟ 00:05:30.490 --> 00:05:31.620 ‫- خشن بود ‫- آره؟ 00:05:31.700 --> 00:05:34.250 ‫آره خب اون‌ موقع‌ها واقعاً آشپزخونۀ جهنم بود (معنی هلز کیچن) 00:05:35.120 --> 00:05:37.620 ‫یادمه اون پنجره همیشه باز بود 00:05:38.500 --> 00:05:40.880 ‫اینطوری خیلی چیزا ‫ از طبیعت انسان یاد می‌گیری، 00:05:40.960 --> 00:05:43.090 ‫و زندگی رو می‌بینی 00:05:43.170 --> 00:05:44.550 ‫انگار داری فیلم می‌بینی 00:05:44.630 --> 00:05:47.300 ‫«هی، میای این‌ور؟» ‫«فردا میام» 00:05:47.380 --> 00:05:48.680 ‫«پنجره کوفتیت رو ببند» 00:05:48.760 --> 00:05:50.640 ‫روبرو همدیگه‌ست 00:05:53.430 --> 00:05:57.190 ‫یادمه که بابام همیشه ‫یه تی‌شرت ایتالیایی می‌پوشید 00:05:57.270 --> 00:06:01.650 ‫مثل شخصیت‌ داستان‌های آرتور میلر بود 00:06:01.730 --> 00:06:04.480 ‫نمایش «چشم‌اندازی از پل»... ‫زندگی من اینه 00:06:06.400 --> 00:06:09.240 ‫بابام اومد نیویورک. ‫اونجا بود که با مامانم آشنا شد 00:06:09.320 --> 00:06:12.280 ‫اول فقط مو کوتاه می‌کرد ‫اما بعد آرایشگر بزرگ تری شد 00:06:12.370 --> 00:06:14.830 ‫چون پول توی آرایشگری بود 00:06:14.910 --> 00:06:19.830 ‫پدرمون خیلی خجالتی هم بود ‫چون فکر نمی‌کنم که تحصیل کرده باشه 00:06:19.920 --> 00:06:22.920 ‫هر توهین یا فحشی که می‌شنید... 00:06:20.400 --> 00:06:22.900 line:20% [فرانگ استالونه، برادر] 00:06:23.000 --> 00:06:24.000 ‫عصبانی می‌شد 00:06:24.090 --> 00:06:25.800 ‫مامان‌مون هم خیلی خفن بود 00:06:25.880 --> 00:06:29.470 ‫کارش با برس‌های قدیمی ‫و برس حموم خیلی خوب بود 00:06:29.550 --> 00:06:31.900 ‫یه ناخن‌های بلندی داشت ‫که هیچوقت نمی‌شکست. 00:06:31.900 --> 00:06:33.850 ‫می‌گفت «بیا ببینم!» 00:06:33.850 --> 00:06:38.640 ‫مامانم تو رستوران «دایموند هورس‌شو» بیلی رز ‫سیگار می‌فروخت 00:06:39.390 --> 00:06:42.230 ‫درآمد اصلیش از اونجا بود 00:06:43.310 --> 00:06:49.320 ‫بابام بهم گفته بود... ‫که اون از بچه‌دار شدن می‌ترسید 00:06:50.070 --> 00:06:54.780 ‫با این که ۹ ماهه حامله بوده ‫همش سوار اتوبوس می‌شده 00:06:54.870 --> 00:06:57.040 ‫و همونجا دردش می‌گیره 00:06:57.120 --> 00:06:59.660 ‫یکی اینقدر باهوش بوده ‫که از اتوبوس پیاده‌اش کنه 00:06:59.750 --> 00:07:01.960 ‫بردنش به یه بخش بیمارستان خیریه 00:07:02.920 --> 00:07:06.250 ‫و اونجا بود که من ‫به دنیا اومدم 00:07:06.340 --> 00:07:07.550 ‫به‌خاطر این تصادف 00:07:07.630 --> 00:07:11.760 ‫تموم عصب‌های این سمت دهنم ‫فلج شده 00:07:11.840 --> 00:07:14.060 ‫و از وقتی به دنیا اومدم گرفتارش بودم 00:07:18.430 --> 00:07:20.940 ‫یه زن عجیب، جالب 00:07:21.020 --> 00:07:25.020 ‫و شدیداً رک و غیرقابل‌پیشبینی بود 00:07:26.730 --> 00:07:28.570 ‫می‌دونم که یکم... 00:07:32.320 --> 00:07:35.370 ‫وحشی‌گری رو از پدرم به ارث بردم، ‫شکی نیست 00:07:37.450 --> 00:07:40.200 جنگ و دعوای مامان و بابا‌مون سر ساعت بود 00:07:40.290 --> 00:07:44.630 ‫از خواب بیدار می‌شدم ‫و صدای جیغ و داد می‌شنیدم 00:07:44.710 --> 00:07:46.590 ‫بابام این صداها رو در می‌آورد... 00:07:46.670 --> 00:07:51.130 ‫و من مثل سگ می‌ترسیدم ‫چون اون لرز و صداها رو حس می‌کردم 00:07:54.340 --> 00:07:58.560 ‫فکر می‌کنم پدر و مادرمون ‫ اینقدر سرگرم مسائل خودشون بودن 00:07:58.640 --> 00:08:00.220 ‫که ما رو نادیده می‌گرفتن 00:08:00.310 --> 00:08:04.690 ‫بیشتر وقتم رو توی پانسیون بودم 00:08:04.770 --> 00:08:06.690 ‫عملاْ ۱۲ ماه سال رو اونجا بودم 00:08:06.770 --> 00:08:09.320 ‫هیچوقت نمی‌رفتم خونه، ‫چون اونا وقت نداشتن 00:08:09.400 --> 00:08:10.780 ‫جفت‌شون کار می‌کردن 00:08:10.860 --> 00:08:15.990 ‫مردم میگن، «وای، بیچاره. ‫هیچوقت تربیت نشدی.» 00:08:16.070 --> 00:08:17.740 ‫و من می‌گفتم، ‫«آره خب، درسته.» 00:08:18.780 --> 00:08:23.080 ‫و شاید این تربیت رو 00:08:23.160 --> 00:08:25.210 ‫از احترام و عشق غریبه‌ها یاد گرفتم 00:08:25.290 --> 00:08:27.840 ‫این که مخاطب بهت عشق بورزه 00:08:28.460 --> 00:08:30.460 ‫و در آغوشت بگیره، 00:08:30.550 --> 00:08:32.010 ‫هیچوقت سیرت نمی‌کنه 00:08:33.170 --> 00:08:37.350 ‫کاش میشد فراموشش کرد ‫اما نمیشه 00:08:42.640 --> 00:08:46.360 ‫فکر می‌کنم که فیلم‌ها برای من و اون ‫تنها راه فرارمون از واقعیت بود 00:08:48.610 --> 00:08:52.240 ‫من چندین ساعت رو تو سینما سپری می‌کردم ‫و برام هم مهم نبود چه فیلمیه، 00:08:52.320 --> 00:08:54.860 ‫می‌نشستم اونجا ‫یه فیلم رو ۵، ۶ بار می‌دیدم 00:08:54.860 --> 00:08:57.620 ‫و بعدش ساعت ۴ بعد از ظهر ‫می‌رفتم خونه 00:08:58.950 --> 00:09:02.580 ‫این زندگی‌ای بود که می‌خواستم. ‫زندگی ایده‌آل و باشکوهم بود. 00:09:02.660 --> 00:09:06.790 ‫سخت‌کوشی و پیروزی در برابر شر بود 00:09:08.460 --> 00:09:10.040 ‫همیشه قهرمان‌ها رو می‌پرستیدم 00:09:10.040 --> 00:09:13.020 ‫کاش کسی بودم ‫که یه اتوبوس پر از بچه رو نجات می‌داد 00:09:13.020 --> 00:09:19.620 ‫دلم می‌خواد همچین کسی باشم. ‫می‌خوام همون کسی باشم که مردم رو نجات میده. 00:09:24.020 --> 00:09:26.690 ‫تنهایی تو اتاق مامان بابام می‌موندم 00:09:26.770 --> 00:09:31.190 ‫و اونا یه آینۀ وول‌ورث ارزون ‫ سه دلاری داشتن 00:09:31.980 --> 00:09:35.240 ‫کل روز رو اونجا می‌موندم ‫و جلوی آینه کلی کار می‌کردم، 00:09:35.320 --> 00:09:37.030 ‫یا تقلید می‌کردم... 00:09:37.110 --> 00:09:39.700 ‫مثلا وقتی یکی آواز می‌خوند ‫لب‌ می‌زدم 00:09:39.780 --> 00:09:41.870 ‫یا مثلا می‌رفتم یه فیلم مثل هرکول می‌دیدم 00:09:41.950 --> 00:09:44.910 ‫و بعد برمی‌گشتم ‫و سعی می‌کردم از استیو ریوز تقلید کنم 00:09:49.750 --> 00:09:52.880 ‫تو یکی از صحنه‌های فیلم «هرکول آزادشده» ‫که بلند میشه 00:09:52.960 --> 00:09:55.010 ‫و معبد رو خراب می‌کنه، 00:09:55.090 --> 00:09:58.680 ‫این مرد خوش‌هیکل و عضلانی 00:09:58.760 --> 00:10:02.720 ‫تبدیل به الگوی من میشه... 00:10:02.810 --> 00:10:03.890 ‫کار اون بود 00:10:04.600 --> 00:10:06.810 ‫با خودم گفتم، ‫«همینه. مسیرم اینه.» 00:10:06.890 --> 00:10:10.310 ‫چون بالاخره یه الگو ‫برای تقلید پیدا کرده بودم 00:10:10.900 --> 00:10:13.690 ‫«برای تحقق سرنوشتم!» 00:10:13.770 --> 00:10:17.280 ‫بابام فهمیده بود ‫که تو نیویورک دوام نمیاره، 00:10:17.360 --> 00:10:19.820 ‫برای همین رفتن مریلند 00:10:22.370 --> 00:10:24.040 ‫ما حاصل یه ازدواج شکست‌خورده بودیم 00:10:24.120 --> 00:10:27.000 ‫وقتی از مدرسه میومدم ‫هیشکی خونه نبود 00:10:27.080 --> 00:10:28.710 ‫مامانم رفته بود 00:10:29.500 --> 00:10:31.920 ‫رفتن دادگاه. ‫خیلی بد بود. 00:10:32.750 --> 00:10:34.550 ‫من با مامانم رفتم فیلادلفیا، 00:10:34.630 --> 00:10:37.090 ‫و برادرم با بابام موندن توی مریلند 00:10:37.170 --> 00:10:40.550 ‫یه روستای خیلی دور افتاده بود 00:10:41.220 --> 00:10:43.180 ‫و تنها چیزی که می‌دیدی ‫اسب بود 00:10:54.400 --> 00:10:56.440 ‫از وقتی که ۵، ۶ سالم بود 00:10:56.440 --> 00:10:59.420 ‫بنا به دلایلی، ‫رابطۀ صمیمی‌ای با اسب‌ها داشتم 00:10:59.420 --> 00:11:02.070 ‫اسب‌های خوب نه، ‫فقط اسب‌هایی که بابام می‌خرید 00:11:02.160 --> 00:11:03.910 ‫۲۰ یا ۲۵ دلار 00:11:03.990 --> 00:11:09.330 ‫پول زیادی نداشت ‫اما یه‌جوری با یه تیم چوگان رابطه داشت 00:11:11.370 --> 00:11:15.540 ‫و هرکسی که تو کار چوگان بود، ‫اسب‌های خوشگل و بارکش‌های بزرگ و مزرعه داشت 00:11:15.630 --> 00:11:18.210 ‫اون‌وقت ما... ‫تو دخمه زندگی می‌کردیم 00:11:18.210 --> 00:11:20.260 ‫بیشتر اسب‌ها مشکلات پزشکی داشتن 00:11:20.340 --> 00:11:22.970 ‫اگه زود افسار بعضی‌هاشون رو می‌کشیدی ‫کور می‌شدن 00:11:24.550 --> 00:11:26.060 ‫من چوگان‌‌بازی رو شروع کردم 00:11:26.140 --> 00:11:28.810 ‫اما غیرحرفه‌ای و آماتوری 00:11:28.890 --> 00:11:32.440 ‫اما یاد گرفتم. ‫کم کم کارم بهتر و بهتر شد 00:11:32.520 --> 00:11:35.560 ‫و وقتی ۱۳ سالم بود، ‫داشتم وارد رنکینگ می‌شدم 00:11:35.650 --> 00:11:37.190 ‫قرار بود وارد رنکینگ ملی بشم 00:11:38.150 --> 00:11:39.320 ‫بابام 00:11:40.240 --> 00:11:42.100 ‫خیلی این از این کار خوشش نمی‌اومد 00:11:42.100 --> 00:11:44.160 ‫و وسط یکی از بازی‌ها، 00:11:44.240 --> 00:11:46.080 ‫و یه بار یه ضربۀ بک‌هند زدم 00:11:46.780 --> 00:11:49.620 ‫و کاملاً هم درست انجام دادم 00:11:49.700 --> 00:11:52.160 ‫گفتش که، ‫«افسار اسب رو خیلی محکم می‌کشی!» 00:11:52.250 --> 00:11:54.580 ‫گفتم،‌ «خودم بلدم.» ‫گفت، «نه، بلد نیستی!» 00:11:54.580 --> 00:11:57.340 ‫«نمی‌دونی سوار چی شدی.» ‫از روی صندلی‌ها داد می‌زد و اینا رو می‌گفت 00:11:57.340 --> 00:12:00.880 ‫و بعدش افسار اسب رو کشیدم ‫که آمادۀ یه ضربه دیگه بشم، 00:12:00.970 --> 00:12:03.010 ‫از روی صندلی‌ها اومد 00:12:03.090 --> 00:12:06.220 ‫گلوم رو گفت ‫و پرتم کرد روی زمین 00:12:07.470 --> 00:12:09.970 ‫اسب رو برد ‫و از زمین رفت بیرون 00:12:10.600 --> 00:12:12.850 ‫همونجا که دراز کشیده بودم، ‫با خودم گفتم 00:12:12.940 --> 00:12:15.480 ‫«دیگه هیچوقت دلم نمی‌خواد اسبی رو ببینم» 00:12:19.940 --> 00:12:21.990 من توسط پدری خشن 00:12:23.360 --> 00:12:25.700 که دستِ بزن داشت تربیت شدم.‏ 00:12:27.240 --> 00:12:30.330 ‫برای همین دردهای شدید برام ناآشنا نبود 00:12:30.870 --> 00:12:34.040 ‫و به‌نظرم همین بود که من رو آدمی کرد ‫که هیچوقت شکست نمی‌خورد 00:12:34.120 --> 00:12:37.960 ‫هرکاری که دلش می‌خواست می‌کرد ‫اما با خودم می‌گفتم که شکست نمی‌خورم 00:12:38.750 --> 00:12:40.920 ‫به‌نظرم پدرم حسود بود 00:12:41.010 --> 00:12:43.260 ‫برادرم بچۀ دردسرسازی بود 00:12:43.340 --> 00:12:45.050 ‫مدرسه رو ول کرده بود. ‫همش دعوا می‌کرد. 00:12:45.130 --> 00:12:48.720 ‫دانش‌آموز بدی بود ‫و از همه مدرسه‌ها اخراج می‌شد 00:12:49.890 --> 00:12:52.850 ‫طی ۱۲ سال ۱۳ تا مدرسه عوض کردم 00:12:52.930 --> 00:12:56.190 ‫تو یه مدرسۀ نظامی ثبت‌نامم کردن. ‫فکر کنم به یه ماه نکشید که اومدم بیرون. 00:12:56.190 --> 00:12:59.020 ‫میشه گفت که آدم نمی‌شد. ‫خیلی دردسرساز بود. 00:12:59.110 --> 00:13:00.400 ‫مدرسه دِوِروس رفت، 00:13:00.480 --> 00:13:03.570 ‫که به گمونم یه مدرسه ‫واسه بچه‌های سرکش بود 00:13:03.650 --> 00:13:08.070 ‫و اونجا بود که کم‌کم ‫جذب بازیگری شد 00:13:08.160 --> 00:13:09.580 ‫بعدش وارد دانشکده شد 00:13:09.660 --> 00:13:12.370 ‫و اونجا بود که دیگه به‌طور جدی ‫به بازیگری فکر می‌کرد 00:13:12.950 --> 00:13:15.040 ‫یه تست بازیگری بود... 00:13:15.620 --> 00:13:18.080 ‫که اصلاً نمی‌دونم چرا، ‫اما شرکت کردم 00:13:18.170 --> 00:13:19.590 ‫برای نمایش «مرگ فروشنده» بود 00:13:19.920 --> 00:13:21.420 ‫و قبول شدم 00:13:21.420 --> 00:13:24.470 ‫روی استیج بودم ‫و احساسِ... 00:13:24.550 --> 00:13:26.180 ‫اصلاً احساس نگرانی نداشتم 00:13:26.260 --> 00:13:30.140 ‫اوضاع رو تحت کنترلم داشتم ‫چون این تو ذاتم بود 00:13:30.140 --> 00:13:32.390 ‫خیلی برام راحته 00:13:32.470 --> 00:13:35.890 ‫یکی از استادهای دانشگاه هاروارد ‫که بین بیننده‌ها بود اومد و گفت 00:13:36.560 --> 00:13:40.060 ‫«باید به‌عنوان یه کار بهش فکر کنی» 00:13:40.150 --> 00:13:42.270 ‫گفتم، «بیخیال.» ‫گفتش، «جدی میگم.» 00:13:42.820 --> 00:13:46.700 ‫«باید درسش رو بخونی. ‫واقعاً استعدادش رو داری.» 00:13:46.780 --> 00:13:48.910 ‫و اون لحظه بود که 00:13:49.910 --> 00:13:51.780 ‫مسیر زندگیم رو تغییر داد 00:13:59.630 --> 00:14:03.710 ‫تو روز «وودستاک» ‫وارد نیویورک شدم 00:14:03.800 --> 00:14:08.220 ‫گفتم، «وقتشه که واسش تلاش کنم» 00:14:13.390 --> 00:14:16.890 ‫اصلاً نمی‌دونستم تو چه شهری دارم زندگی می‌کنم. ‫جزو مردمش نبودم. 00:14:18.310 --> 00:14:22.860 ‫خیلی تنها و متعهد بودم ‫تا مسیرم رو پیدا کنم 00:14:23.940 --> 00:14:27.490 ‫تو این خیابون‌ها جون می‌کندم. ‫می‌دونستم چطوری باید اینجاها دووم بیارم. 00:14:27.570 --> 00:14:32.370 ‫توی راهروها و ایستگاه‌ اتوبوس‌ها ‫و ایستگاه‌ قطار‌ها و کتابخونه‌ها می‌خوابیدم 00:14:32.450 --> 00:14:34.910 ‫سرما رو با پوست و استخونم حس می‌کردم 00:14:36.500 --> 00:14:38.620 ‫می‌رفتم به این آژانس‌های بازیگری 00:14:38.710 --> 00:14:42.130 ‫می‌رفتم اونجاها. ‫می‌گفتم «من رو قبول کنین» 00:14:42.210 --> 00:14:43.920 ‫می‌گفتن، ‫«کسی رو قبول نمی‌کنیم» 00:14:44.000 --> 00:14:46.840 ‫عکسم رو می‌فرستادم، ‫پرتش می‌کردن بیرون 00:14:47.420 --> 00:14:50.050 ‫می‌گفتن «نه، آشغال» 00:14:50.130 --> 00:14:52.390 ‫«چشم‌هات آویزونه. ‫فلانی. بیساری.» 00:14:53.050 --> 00:14:55.810 ‫بهترین کاری که گیرم می‌اومد ‫تو این تئاتر‌های فسقلی بود 00:14:55.890 --> 00:14:57.770 ‫که مجبوری نیمه‌برهنه باشی 00:14:57.850 --> 00:15:00.810 ‫فقط همین نقش‌های مزخرف گیرم می‌اومد. ‫افتضاح بود 00:15:00.900 --> 00:15:04.570 ‫می‌گفتن، «نه نمیشه. ‫شاید بتونی سیاه‌لشکر باشی.» 00:15:04.650 --> 00:15:07.990 ‫من هم باورم شده بود ‫ و قبول کرده بودم 00:15:08.070 --> 00:15:10.280 ‫چون هروقت یه نقش گیرم می‌اومد، 00:15:10.360 --> 00:15:11.950 ‫همیشه یه دزد بودم 00:15:12.030 --> 00:15:14.240 ‫- حواست کجاس؟ ‫- ببخشید بابا. ندیدمت! 00:15:14.330 --> 00:15:16.040 ‫بهش نقش اصلی نمی‌دادن 00:15:16.120 --> 00:15:20.120 ‫یا پشت‌صحنه کار می‌کرد ‫یا مسئول تدارکات می‌شد، 00:15:18.790 --> 00:15:20.790 line:20% [جان هرتسفلد، کارگردان] 00:15:20.210 --> 00:15:22.210 ‫اما هیچوقت بهش احترام نمی‌ذاشتن 00:15:22.290 --> 00:15:26.050 ‫خود درگیر و دور افتاده شده بودم، 00:15:26.920 --> 00:15:29.550 ‫جان هم... ‫همینطوری بود. 00:15:31.930 --> 00:15:35.100 ‫اسلای شروع به نوشتن کرد ‫چون نمی‌تونست به چیزی که می‌خواد برسه، 00:15:35.180 --> 00:15:37.060 ‫برای همین خودش خلقش کرد 00:15:39.060 --> 00:15:40.730 ‫اینطوری هم نبود 00:15:40.810 --> 00:15:44.150 ‫که قبلاً بهش فکر کرده باشه. ‫یهو انجامش داد! 00:15:45.730 --> 00:15:48.650 ‫گفتم این وضعیت خوب نیست. ‫نمی‌خوام دیگه بازیگری کنم. 00:15:48.730 --> 00:15:51.860 ‫شاید بتونم تموم سرخوردگی‌هام رو بنویسم 00:15:51.950 --> 00:15:53.280 ‫و فیلم‌نامه بسازم 00:15:54.620 --> 00:15:56.410 ‫کار راهنما توی سینما گیرم اومد 00:15:56.490 --> 00:15:59.290 ‫می‌تونستم کل روز بشینم ‫و فیلم ببینم 00:16:00.250 --> 00:16:02.670 ‫یه ضبط صوت ارزون هم برداشته بودم 00:16:02.750 --> 00:16:05.380 ‫و موسیقی فیلم‌ها ‫و دیالوگ‌ها رو ضبط می‌کردم 00:16:05.460 --> 00:16:07.880 ‫و می‌رفتم خونه ‫و سعی می‌کدرم دیالوگ‌ها رو جایگزین کنم 00:16:07.960 --> 00:16:10.920 ‫اولش این کار رو می‌کردم. ‫چندین و چند سال نوشتم 00:16:11.010 --> 00:16:13.470 ‫تا این که تعداد فیلم‌نامه‌ها ۱۵، ۱۶ تا شده بود 00:16:18.390 --> 00:16:21.140 ‫طرز تفکرات من و جان کاملاً متفاوت بود 00:16:21.230 --> 00:16:24.440 ‫می‌خواستیم چیزای خودمون رو بنویسیم. ‫کارهای خودمون رو تولید کنیم. 00:16:24.520 --> 00:16:26.730 ‫برای همین جمعه‌ها و شنبه‌ها و یک‌شنبه‌ها رو 00:16:26.810 --> 00:16:29.690 ‫با یه بطری شراب «بونز فارم» می‌گذروندیم 00:16:29.780 --> 00:16:34.860 ‫هیچوقت بار یا رستوران یا کلوب نرفتیم. ‫اون‌موقع بود که نویسندگی‌مون واقعاً شروع شد. 00:16:37.320 --> 00:16:40.290 ‫درمورد رویاها و آرزوهامون حرف می‌زدیم. 00:16:40.370 --> 00:16:42.080 ‫اما درمورد فیلم‌ها هم حرف می‌زدیم. 00:16:42.580 --> 00:16:46.500 ‫هرجوری که بود، ‫با زور یا یواشکی 00:16:46.580 --> 00:16:48.380 ‫وارد تموم سینماهای نیویورک می‌شدیم 00:16:48.460 --> 00:16:51.130 ‫هیچوقت پول بلیط نمی‌دادیم، ‫هیچوقت 00:16:56.260 --> 00:17:00.390 ‫تو ذهن‌مون چیزی به اسم شکست ‫تعریف نشده بود 00:17:00.470 --> 00:17:04.180 ‫مثلاً هیچوقت نمی‌گفتیم ‫«وای اگه موفق نشیم چی میشه؟» 00:17:04.270 --> 00:17:08.770 ‫با این حرفم متوجه میشین ‫که چقدر مصمم بودیم... 00:17:08.860 --> 00:17:12.440 ‫می‌گفتیم، «آره، حتماً باید یه جا واسه ما باشه، ‫چون ما خیلی عجیب‌غریبیم.» 00:17:12.530 --> 00:17:13.900 ‫باید یه جوری خودمون رو جا کنیم 00:17:13.990 --> 00:17:16.970 ‫باید کاری می‌کردیم. ‫باید خودمون سرنوشت‌مون رو رقم می‌زدیم. 00:17:17.490 --> 00:17:20.830 ‫برای همین گفتیم، ‫«باید یه فیلم به اسم اسب‌ها بسازیم» 00:17:22.290 --> 00:17:25.750 ‫یه گاوچرون و یه سرخپوست ‫صدسال بعد از این که اعدام شده بودن 00:17:25.830 --> 00:17:27.540 ‫از قبرهاشون میان بیرون 00:17:27.620 --> 00:17:29.630 ‫سوار یه ماشین شدیم، ‫رفتیم مریلند 00:17:29.710 --> 00:17:31.090 ‫تفنگ اجاره کردیم 00:17:31.170 --> 00:17:34.090 ‫مثل وقتی که داریم به ماشین شلیک می‌کنیم، ‫تیر واقعیه 00:17:34.170 --> 00:17:36.260 ‫با خودم گفتم، «نکنه زده به سرم؟» 00:17:36.340 --> 00:17:41.850 پدرش در نقش کلانتری که مجسم شده بود که برای پیدا کردن ما اومده بود 00:17:42.640 --> 00:17:45.060 ‫البته، پدرمون تو فیلم بوده. ‫بهشون شلیک کرده. 00:17:45.140 --> 00:17:50.110 ‫اونجا که ما رو می‌کشه، ‫بیش از حد حال می‌کنه 00:17:50.190 --> 00:17:53.360 ‫می‌گفت، «می‌خوام بهتون شلیک کنم، ‫بعدش بیام و دوباره شلیک کنم» 00:17:53.440 --> 00:17:57.200 ‫گفتم، «قضیه زیادی شخصی شده؟ ‫مثل قصه‌های کتاب‌های آسمانی؟» 00:17:59.490 --> 00:18:02.740 ‫این یه فیلم صامت بود. ‫گفتم، «اسلای، چرا فیلمت صدا نداره؟» 00:18:02.830 --> 00:18:03.950 ‫گفت، «پول‌مون نمی‌رسید.» 00:18:04.040 --> 00:18:07.250 ‫به‌نظرت کسی تو سال ۱۹۷۱، ‫فیلم صامت می‌خرید؟ 00:18:09.420 --> 00:18:11.710 ‫مهم نیست که تاحالا همچین کاری نشده. 00:18:11.790 --> 00:18:15.920 ‫و مهم‌تر از همه اینه که اون صدا داشت. ‫می‌خواست صداش شنیده بشه. 00:18:16.760 --> 00:18:21.850 توی دبیرستان به سبک نوشتاری ضعیفم معروف بودم 00:18:21.930 --> 00:18:24.850 ‫می‌گفت، «سیلوستر، میای بریم یه چیزی بخونیم؟» ‫می‌گفتم، «نه، ممنون!» 00:18:24.930 --> 00:18:27.270 ‫می‌گفت، ‫«نه، چون هیچکس دیگه هم نمی‌خواد» 00:18:28.270 --> 00:18:31.400 ‫رد شدن بود که تشویقم می‌کرد 00:18:31.480 --> 00:18:32.520 ‫یه چالش بود 00:18:32.610 --> 00:18:35.610 ‫ارزیابی‌ای که ازت می‌کنن رو قبول می‌کنی 00:18:35.690 --> 00:18:37.360 ‫یا خودت خودت رو ارزیابی می‌کنی؟ 00:18:38.650 --> 00:18:42.570 ‫اسلای همیشه می‌خواست بازیگر باشه، 00:18:43.370 --> 00:18:46.410 ‫اما همیشه مجبور بود بنویسه 00:18:46.500 --> 00:18:47.910 ‫می‌خواست بازیگر شه، 00:18:48.000 --> 00:18:50.500 ‫یکی رو می‌خواست ‫که بهش نقشی بده 00:18:50.580 --> 00:18:53.130 ‫هیشکی قبولش نمی‌کرد 00:18:51.172 --> 00:18:55.072 line:20% [وسلی موریس، منتقد فیلم] 00:18:53.210 --> 00:18:58.840 ‫برای خودش نقش می‌نوشت چون احتمالاً ‫کسی به‌عنوان بازیگر قبولش نمی‌کرد 00:18:58.920 --> 00:19:01.640 ‫بیخیال بازیگری شده بودم. ‫خسته شدم. 00:19:01.720 --> 00:19:05.310 ‫اما جان هرتسفلد ازم خواست ‫که تو یه تست کمکش کنم 00:19:05.390 --> 00:19:08.980 ‫بین تماشاگرها کسی نشسته بود 00:19:09.060 --> 00:19:12.560 ‫که بعدها فیلم «ارباب فلتبوش» رو ‫نویسندگی و کارگردانی کرد 00:19:13.360 --> 00:19:15.320 ‫اون شروع ماجرا بود 00:19:15.380 --> 00:19:19.320 ‫مهمه که تو زمان درست ‫تو جای درستی باشی 00:19:19.320 --> 00:19:22.740 ‫باری اولی که اسلای رو دیدم ‫سر صحنۀ فیلم «ارباب فلتبوش» بود 00:19:20.990 --> 00:19:22.990 [هنری وینکلر] 00:19:23.530 --> 00:19:27.330 ‫ما واقعاً... ‫میشه گفت زوج عجیبی بودیم 00:19:27.410 --> 00:19:30.330 ‫اون یهودی، روشن‌فکر و درس‌خونده بود 00:19:30.410 --> 00:19:32.540 ‫من هم... ‫همینی‌ام که هستم 00:19:33.130 --> 00:19:38.590 ‫نمی‌تونی کسی رو پیدا کنی ‫که تا این حد با هم تفاوت فرهنگی داشته باشن 00:19:38.670 --> 00:19:43.550 ‫من رو برد تو آپارتمان بدون آسانسورش ‫تو خیابون لکسینگتون 00:19:43.640 --> 00:19:45.930 ‫با اون سگ گنده‌بکش 00:19:46.010 --> 00:19:51.060 ‫پنجره رو سیاه کرده بود ‫تا بتونه بنویسه 00:19:53.230 --> 00:19:57.020 ‫نمایش‌نامه رو خوندم. ‫خیلی ساده بود. 00:19:57.110 --> 00:20:00.990 ‫گفتم، «بذار خودم تو صحنه باشم» 00:20:01.070 --> 00:20:03.660 ‫مثلا، وقتی پشت دختره نشستم 00:20:03.740 --> 00:20:05.950 ‫گفت، «آقای روزیو، ‫چی‌کار داری می‌کنی؟» 00:20:06.030 --> 00:20:07.660 ‫گفتم، ‫«نمی‌دونم، من فقط نشسته‌ام» 00:20:07.740 --> 00:20:10.200 ‫«نور خورشید داره میره توش چشمم...» 00:20:10.290 --> 00:20:12.000 ‫«نمی‌تونم چیزی ببینم» 00:20:12.080 --> 00:20:14.210 ‫بعد برمی‌گرده سر درس دادنش 00:20:14.290 --> 00:20:16.130 ‫یه لحظه بعد به دختره نزدیک میشم 00:20:16.210 --> 00:20:18.550 ‫دستم رو می‌گیرم دورش، ‫میگه «آقای روزیو!» 00:20:18.630 --> 00:20:21.090 ‫میگم «نمی‌دونم چشه! ‫هرجا میرم آفتاب میاد دنبالم» 00:20:21.170 --> 00:20:24.930 ‫«هی این‌ور و اون‌ور میشم.» ‫چرت و پرت میگم و حاضرجوابی می‌کنم 00:20:25.680 --> 00:20:27.510 ‫و بعد که با خودم فکر می‌کنم... 00:20:27.600 --> 00:20:30.560 ‫می‌بینم این فرصتیه که بهم دادنش 00:20:30.640 --> 00:20:33.560 ‫پس می‌تونم تو کل فیلم ‫هرچی که دلم می‌خواد بگم 00:20:33.640 --> 00:20:37.860 ‫اسلای همش نمایش‌نامه رو بازنویسی می‌کرد 00:20:37.940 --> 00:20:40.480 ‫صحنه‌هایی که خودش توش بود رو ‫بهتر می‌کرد 00:20:40.570 --> 00:20:43.450 ‫توی ارباب فلتبوش ‫ اولین باری قبل از راکی بود که 00:20:40.820 --> 00:20:44.820 line:20% [کوئنتین تارانتینو] 00:20:43.530 --> 00:20:45.860 ‫که ما صدای سیلور استالونه رو می‌شنیدیم 00:20:45.950 --> 00:20:50.410 ‫اگه نگم یکی از بهترین صحنه‌های دهۀ هفتاد سینماس، ‫میشه گفت بهترین صحنۀ فیلمه 00:20:50.410 --> 00:20:52.910 ‫همون صحنه‌ای که نامزدش ماریا اسمیت ‫مجابش کرده که 00:20:52.910 --> 00:20:56.580 ‫یه حلقۀ نامزدی بخره، ‫که البته این کودن پولش بهش نمی‌رسه 00:20:56.670 --> 00:20:58.880 ‫اون دختره رو دیدی که همین حالا رفت بیرون؟ 00:20:58.960 --> 00:21:01.960 ‫اگه یه بار دیگه ‫اون حلقۀ ۱۶۰۰ دلاری رو نشونش بدی، 00:21:02.050 --> 00:21:04.510 ‫می‌دونی چی رو سنگ قبرت می‌نویسن؟ 00:21:04.590 --> 00:21:06.680 ‫می‌دونی قراره چی رو سنگ قبرت بنویسن؟ 00:21:07.390 --> 00:21:12.100 ‫«اینقدر احمق بودم که به فرنی مالینکانیکو ‫ یه حلقۀ ۱۶۰۰ دلاری نشون دادم» 00:21:12.180 --> 00:21:14.770 ‫استنلی تو اون فیلم کاراکتر جالبیه، 00:21:14.850 --> 00:21:16.560 ‫اما لزوماً نمیشه دوستش داشت 00:21:16.650 --> 00:21:19.230 ‫اون... ‫یه آدم کودنه 00:21:19.310 --> 00:21:21.570 ‫اما تو اون صحنه یه کاری می‌کنه ‫که عاشقش میشی 00:21:21.650 --> 00:21:26.030 ‫چون می‌بینیم که به‌خاطرش عشقش به فرنی ‫حاضره چیکارها بکنه 00:21:26.110 --> 00:21:31.650 ‫اولین باره که موسیقی ‫یا صدای دیالوگ سیلوستر استالونه رو می‌شنویم 00:21:31.660 --> 00:21:32.660 ‫لعنتی 00:21:32.740 --> 00:21:38.210 ‫تو اون لحظه فهمیدم سرنوشت من ‫به چیزی که می‌نویسم گره خورده 00:21:38.290 --> 00:21:41.170 ‫چون می‌دونستم که سخته ‫ کسی من رو بازیگرش انتخاب کنه 00:21:41.250 --> 00:21:43.380 ‫همیشه نقش اراذل رو بازی می‌کردم 00:21:43.460 --> 00:21:45.800 ‫با خودم می‌گفتم، ‫«خب آره دیگه، واقعیته» 00:21:45.880 --> 00:21:49.390 ‫اما مهربون هم هستم... ‫آدم دل‌نازکی‌ام 00:21:49.470 --> 00:21:51.050 ‫اگه بشه اون دوتا رو با هم ترکیب کرد، 00:21:51.140 --> 00:21:53.100 ‫شخصیت خیلی خوبی ازش در میاد 00:21:53.180 --> 00:21:56.310 ‫و توی راکی بود که این فرصت نصیبم شد، 00:21:56.390 --> 00:22:00.900 ‫اما شروعش نقش استنلی روسیو ‫توی فیلم «ارباب فلتبوش» بود، 00:22:00.980 --> 00:22:03.320 ‫چون تو اون شخصیت یه لات کله‌شق، 00:22:03.400 --> 00:22:07.450 ‫ژاکت موتورسواری، موی چرب ‫و سیگار می‌دیدی اما دوست‌داشتنی هم بود 00:22:21.170 --> 00:22:22.790 ‫همه‌چیز دست به دست هم داد 00:22:24.880 --> 00:22:27.720 ‫اگه اون نقش رو بهم پیشنهاد نمی‌دادن، ‫اگه نقدهای خوب نمی‌گرفتم، 00:22:27.800 --> 00:22:29.630 ‫هیچوقت نمی‌تونستم ۱۳۰۰ دلار در بیارم 00:22:29.720 --> 00:22:35.310 ‫تا بتونم یه ماشین ۴۰ دلاری بگیرم ‫و توی ۱۱ روز به هالیوود برسم 00:22:37.730 --> 00:22:41.520 ‫تنها کسی که توی لس آنجلس می‌شناختم، ‫هری وینکلر بود 00:22:42.060 --> 00:22:45.000 ‫که حالا با بازی نقش فانز ‫ستارۀ بزرگی شده بود 00:22:48.030 --> 00:22:50.200 ‫ماشینم توی «هالیوود و واین» خراب شد 00:22:50.280 --> 00:22:53.450 ‫همینطوری یهو وایساد. ‫انگار خدا دستور داده بود. 00:22:54.370 --> 00:22:57.000 ‫و به اولین کسی که زنگ زدم ‫هنری بود 00:22:59.830 --> 00:23:02.000 ‫گفت، «آره، باید بیای دنبالم» 00:23:02.540 --> 00:23:04.040 ‫«ماشینم خراب شده» 00:23:04.130 --> 00:23:06.960 ‫«وسط بلوار سانست وایسادم» 00:23:07.050 --> 00:23:08.550 ‫گفتم «الان میام» 00:23:08.630 --> 00:23:12.010 ‫رفتم دنبال اون و سگ‌ گنده‌بکش 00:23:12.090 --> 00:23:16.890 ‫همه لباس‌هاش رو گذاشتیم تو ماشین، ‫نشستیم رو چمدون‌ها 00:23:16.970 --> 00:23:20.440 معلوم بود نمی‌تونه منو ببره خونه‌اش.‏ زن داشت و منم یه سگ داشتم 00:23:20.520 --> 00:23:22.520 ‫فقط آدرس یه مسافرخونه رو نشونم داد، 00:23:22.600 --> 00:23:25.690 ‫و حدود سه شب اونجا موندم 00:23:25.690 --> 00:23:29.280 ‫بعدش تو خیابون «ولی» ‫یه دخمه پیدا کردم 00:23:29.280 --> 00:23:31.860 ‫یه خیابون با بلوار بالبوآ فاصله داشت 00:23:33.910 --> 00:23:35.280 ‫خیلی‌خب 00:23:37.410 --> 00:23:41.540 ‫من به جین کرک‌وود ‫که تهیه‌کننده‌ست معرفی شدم 00:23:41.620 --> 00:23:45.250 ‫حرف زدیم ‫و من ایدۀ راکی رو بهش گفتم 00:23:45.340 --> 00:23:48.170 ‫ما هم ساختیمش و با همه سختی‌هاش ‫رفت رو پردۀ سینما 00:23:48.260 --> 00:23:53.260 ‫یه سری موقعیت‌ها و شرایطی بود ‫که به‌نظرم یکم غیر معمول بود 00:23:53.340 --> 00:23:55.850 ‫چون من سابقۀ خیلی محدودی داشتم 00:23:55.930 --> 00:23:58.010 ‫- برای همین... ‫- می‌گفتم سابقه نداشتم بهتر نبود؟ 00:23:58.100 --> 00:24:01.350 ‫و یه زنجیره‌ای از اتفاقات ناگوار بود ‫که باعث شد این فیلم اکران شه 00:24:01.440 --> 00:24:04.100 ‫آره، ‫دارم همه‌چیز رو مختصر میگم 00:24:10.360 --> 00:24:13.240 ‫رفته بودم تا تست بازیگری بدم، 00:24:13.320 --> 00:24:15.700 ‫و اوضاع هم خیلی خوب نبود 00:24:16.870 --> 00:24:19.740 ‫و وقتی که داشتم می‌رفتم بیرون ‫و در داشت بسته می‌شد 00:24:19.830 --> 00:24:21.410 ‫لم میدم به در و میگم 00:24:21.500 --> 00:24:25.830 ‫«راستی، من یه چیزایی می‌نویسم» ‫گفت، «جدی؟ برگرد» 00:24:27.290 --> 00:24:28.710 ‫شروع به نوشتن کردم 00:24:30.300 --> 00:24:33.760 ‫یه نمایشنامه برگرفته از فیلم ‫«خیابان‌های پایین شهر» نوشتم 00:24:33.840 --> 00:24:37.510 ‫می‌‌خواستم واقعیت تلخ زندگی ‫ تو حومۀ شهر رو نشون بدم 00:24:37.600 --> 00:24:41.840 ‫پشت میز می‌‌نشستم، ‫کارم رو می‌کردم 00:24:41.840 --> 00:24:45.020 ‫سیگار می‌کشیدم ‫و پشت سر هم قهوه می‌خوردم 00:24:45.810 --> 00:24:47.560 ‫داشت درست می‌شد 00:24:47.650 --> 00:24:49.730 ‫داشت... ‫خوب پیش می‌رفت 00:24:50.230 --> 00:24:51.820 ‫اما... 00:24:53.150 --> 00:24:56.450 ‫اما راکی آدم رذلی بود 00:24:56.530 --> 00:24:59.330 ‫اون موقع که دوستم داشت تایپش می‌کرد 00:25:00.290 --> 00:25:01.240 ‫شروع به گریه کرد 00:25:01.330 --> 00:25:05.210 ‫گفت، ‫«از راکی بدم میاد. ازش متنفرم. خیلی نامرده» 00:25:05.920 --> 00:25:08.380 ‫«به مردم مشت می‌زنه. ‫کتک‌شون می‌زنه.» 00:25:08.460 --> 00:25:11.300 ‫گفتم، «اگه فقط اداش رو در بیاره چی؟ ‫کامل انجامش نده» 00:25:11.380 --> 00:25:14.050 ‫«شاید شغلش همین باشه، مگه نه؟» 00:25:14.130 --> 00:25:15.470 ‫گفت، ‫«اینطوری خیلی خوب میشه» 00:25:15.550 --> 00:25:17.840 ‫گفتم، «اگه دوست‌دختر داشته باشی چی؟» 00:25:17.930 --> 00:25:19.550 ‫گفت، ‫«آره، خیلی خوبه» 00:25:19.640 --> 00:25:21.350 ‫برگشتم سر کار 00:25:21.430 --> 00:25:23.270 ‫نوشتمش. ‫«دوست‌دختر. عالیه» 00:25:23.350 --> 00:25:28.150 ‫اما حالا دیگه یه مبارز نیست. ‫یه آدم معمولیه. داستانی نداره. 00:25:28.230 --> 00:25:32.530 ‫یه آدم معمولی تو حاشیۀ شهر بود 00:25:32.610 --> 00:25:34.360 ‫و... ولگرده 00:25:35.070 --> 00:25:36.200 ‫یه آدم ولگرده! 00:25:36.280 --> 00:25:40.200 ‫که یاد فیلم «در بارانداز» افتادم. ‫اون تری مالویه. 00:25:41.240 --> 00:25:44.200 ‫فیلم «مارتی» ‫«خیابان‌های پایین شهر». بوم! 00:25:44.290 --> 00:25:47.210 ‫بوم. ‫همش رو با هم ترکیب کن. 00:25:47.290 --> 00:25:49.460 ‫و به روش خودم درستش کردم 00:25:50.170 --> 00:25:53.340 ‫و وقتی که تبدیل به یه مبارز شد ‫همه این‌ها با هم جمع شد 00:25:57.220 --> 00:25:59.760 ‫۱۰۶ دلار داشتم. ‫پول اجاره ۳۰۰ دلار بود 00:25:59.840 --> 00:26:03.640 ‫تو بد وضعی بودم. توی کیف پولم چس‌مثقال هم نبود 00:26:05.100 --> 00:26:07.480 ‫تو سه روز نوشتمش 00:26:08.940 --> 00:26:12.150 ‫البته باز هم برگشتم ‫ و دوباره نوشتم و نوشتم و نوشتم 00:26:13.440 --> 00:26:16.360 ‫وقتی می‌نویسم، ‫برام مهم نیست که 00:26:16.440 --> 00:26:17.780 ‫متن کم و کاستی داشته باشه 00:26:17.860 --> 00:26:20.320 ‫می‌دونم ۹۰ درصدش ارزشی نداره 00:26:20.410 --> 00:26:23.990 ‫اما ایده‌ای که توی شروع، ‫وسط و پایان فیلم پیاده می‌کنی 00:26:24.080 --> 00:26:25.500 ‫برای من خیلی مهمه 00:26:25.580 --> 00:26:29.540 ‫تهیه‌کننده‌ها می‌گفتن، «این نقش به رایان اونیل می‌خوره. بوکس دوست داره»‏ 00:26:29.620 --> 00:26:31.330 ‫«یا مثلاً برت رینولدز» 00:26:31.420 --> 00:26:34.400 ‫اما من می‌گفتم، ‫«نه، این نقش رو واسه خودم می‌نویسم» 00:26:36.970 --> 00:26:40.300 ‫از نمایش‌نامه خوش‌شون اومده بود ‫اما نمی‌خواستن تو توش بازی کنی، 00:26:40.390 --> 00:26:43.680 ‫پول هنگفتی بهت پیشنهاد کردن که بکشی کنار، ‫درسته؟ 00:26:43.760 --> 00:26:47.060 ‫آره. ‫تا ۲۶۵ هزار دلار هم پیش رفت 00:26:47.140 --> 00:26:49.310 ‫- که تو فیلم بازی نکنی ‫- درسته، که نزدیکش نشم 00:26:49.390 --> 00:26:53.360 ‫می‌دونستم که اگه حتی ‫ ۵۰۰ هزار دلار هم بفروشمش 00:26:53.440 --> 00:26:55.070 ‫بعد این که پول تموم میشد 00:26:55.150 --> 00:26:57.190 ‫شدیداً دلم می‌شکست ‫که چرا فروختمش 00:26:57.280 --> 00:26:58.700 ‫کدوم بهتره؟ 00:26:59.740 --> 00:27:01.070 ‫زندگی با این توهم 00:27:01.160 --> 00:27:05.370 ‫که یه نیمچه امید داشته باشی ‫که بتونی یه کار عالی تحویل بدی، 00:27:05.370 --> 00:27:08.250 ‫یا واقعاً فرصت این رو داشته باشی ‫که کار عالیت رو نشون بدی 00:27:08.250 --> 00:27:11.210 ‫اما بعدش گند بزنی ‫و بفهمی که خراب کردی؟ 00:27:12.170 --> 00:27:16.550 ‫به‌نظر من راه ساده‌تر اینه ‫که با این توهم زندگی کنی و بگی 00:27:16.630 --> 00:27:20.590 ‫«اگه این فرصت رو داشتم، ‫همه‌شون رو شکست می‌دادم» 00:27:22.300 --> 00:27:28.220 ‫دفعه اولی که پام رو گذاشتم ‫ تو خیابون‌های سرد فیلادلفیا، 00:27:28.220 --> 00:27:30.480 ‫می‌دونستم که لحظۀ سرنوشت‌ساز فرا رسیده 00:27:32.650 --> 00:27:34.900 ‫گفتن، ‫«سیلوستر، آماده‌ای؟» 00:27:35.480 --> 00:27:37.280 ‫گفتم «نه» 00:27:37.360 --> 00:27:38.610 ‫«اما راکی آماده‌اس» 00:27:39.190 --> 00:27:41.530 ‫اتفاقی که افتاد ‫بی‌نظیر بود 00:27:39.490 --> 00:27:41.790 line:20% [تالیا شایر] 00:27:41.610 --> 00:27:45.240 ‫می‌دونستیم که تبدیل به واقعیت شده 00:27:47.410 --> 00:27:50.750 ‫تموم بازیگرهایی که می‌خواستم ‫کنار رفتن 00:27:50.830 --> 00:27:54.250 ‫و با بازیگرهای بی‌‌نقصی ‫جایگزین شدند 00:27:55.380 --> 00:27:58.380 ‫آپولو کرید؟ ‫فقط یه نفر تو دنیا هست که می‌تونه نقشش رو بازی کنه 00:27:58.460 --> 00:28:00.920 ‫صدا و اندازه و غرور و همه‌چی رو داشت 00:28:01.010 --> 00:28:04.180 ‫کن نورتون رو می‌خواستیم ‫اما دو شب قبل فیلم‌برداری کشید کنار، 00:28:04.260 --> 00:28:05.800 ‫گفتم، «وای پسر» 00:28:08.010 --> 00:28:10.270 ‫من واقعاً به کمک‌های الهی باور دارم 00:28:12.390 --> 00:28:18.150 ‫تالیا شایر هم یه انتخاب دقیقه‌نودی بود ‫چون نمی‌تونستیم بازیگر مناسبی پیدا کنیم 00:28:20.570 --> 00:28:24.200 ‫به محض این که در باز شد ‫و وارد شد 00:28:24.280 --> 00:28:26.950 ‫مثل یه نور بود 00:28:27.870 --> 00:28:30.830 ‫رفتم سمتش ‫و دیدم موهای آبی و مشکی 00:28:30.910 --> 00:28:33.750 ‫و چشم‌های اینطوری داره 00:28:34.540 --> 00:28:36.460 ‫گفتم، ‫«من عاشق این دخترم» 00:28:36.540 --> 00:28:39.630 ‫عاشق این کاراکترم 00:28:39.710 --> 00:28:41.300 ‫واقعاً بهش می‌خورد 00:28:41.380 --> 00:28:44.220 ‫حتی سوال هم نکردم. ‫لازم نیست چیزی بخونی 00:28:44.800 --> 00:28:46.590 ‫باید بازیش کنی 00:28:46.680 --> 00:28:49.680 ‫تا آخرش همین قضیه تکرار شد 00:28:50.720 --> 00:28:54.270 ‫راکی به هیچ‌وجه یه داستان ورزشی نیست 00:28:54.810 --> 00:28:56.940 ‫مطالعۀ ساده از شخصیه... 00:28:57.020 --> 00:28:58.020 ‫یه داستان عاشقانه‌اس 00:28:58.110 --> 00:28:59.270 ‫...که باید بدگمان باشه 00:28:59.360 --> 00:29:01.440 ‫- یه داستان عاشقانه‌اس ‫- اما نمی‌تونه 00:29:02.570 --> 00:29:04.240 ‫- داستان عاشقانه ‫- زندگیش رو پذیرفته 00:29:05.860 --> 00:29:09.330 ‫- میشه گفت سهمش از زندگی همینه ‫- بگو 00:29:10.410 --> 00:29:14.580 ‫بیشتر از هرچیزی می‌خواد ‫وقتی پیر میشه، تنها نباشه 00:29:14.660 --> 00:29:15.710 ‫بگو 00:29:16.790 --> 00:29:20.130 ‫اون مرد جوان ‫ نتونست بحث عشق رو پیش بکشه 00:29:20.210 --> 00:29:22.590 ‫- نتونست با صدای بلند اون رو بگه ‫- نه 00:29:22.670 --> 00:29:23.920 ‫آره، ‫راست میگی 00:29:24.510 --> 00:29:26.720 ‫اون‌موقع‌ها نمی‌تونستم بگم 00:29:33.350 --> 00:29:36.980 ‫اونجا نشستم و منتظرم ‫تا با آدرین یه صحنه روی یخ بگیرم 00:29:38.900 --> 00:29:41.400 ‫یهو فهمیدیم که ‫ اومدن ۳۰۰ تا سیاه‌لشکر لغو شده 00:29:41.480 --> 00:29:43.940 ‫گفتم «چند نفر دارم؟» ‫گفت «هیچی» 00:29:44.030 --> 00:29:45.990 ‫گفتم چقدر وقت داریم فیلم بگیریم؟ 00:29:46.070 --> 00:29:47.320 ‫«گفت احتمالاً ۲ ساعت» 00:29:49.120 --> 00:29:50.700 ‫گفتم، ‫«وای» 00:29:51.330 --> 00:29:52.830 ‫«اینطوری شاید بهتر هم باشه» 00:29:55.330 --> 00:30:00.000 ‫راکی واقعاً چیزی رو می‌دید ‫که بقیه نمی‌دیدن 00:30:00.080 --> 00:30:01.290 ‫می‌خواست نشونش بده 00:30:01.740 --> 00:30:08.050 ‫داشت آسیب‌پذیری‌ها، رسیدگی‌ها و تغییر و تحولات رو موشکافی می‌کرد 00:30:08.050 --> 00:30:11.100 ‫باید یه کاراکتر رو اینجا شروع کنیم 00:30:11.180 --> 00:30:12.560 ‫تا بره اونجا 00:30:12.640 --> 00:30:14.430 ‫می‌دونی چطوری وارد مبارزه شدم؟ 00:30:14.520 --> 00:30:16.430 ‫- نه ‫- بابام 00:30:16.520 --> 00:30:20.150 ‫باهوش نبود، بهم گفت، ‫«تو از بچگی عقل تو کله‌ت نبود، 00:30:20.230 --> 00:30:23.570 ‫«پس بهتره از بدنت یه استفاده‌ای ببری» ‫برای همین بوکسور شدم 00:30:23.650 --> 00:30:25.570 ‫- فهمیدی؟ ‫- آره 00:30:25.650 --> 00:30:27.490 ‫واسه چی... ‫واسه چی می‌خندی؟ 00:30:28.860 --> 00:30:31.700 ‫مامان من برعکسش رو می‌گفت 00:30:31.780 --> 00:30:33.910 ‫چی می‌گفت؟ ‫یعنی چی برعکسش رو می‌گفت؟ 00:30:34.700 --> 00:30:37.080 ‫می‌گفت، ‫«تو بدنت ضعیفه 00:30:37.160 --> 00:30:38.830 ‫پس بهتره رو مغزت کار کنی» 00:30:38.920 --> 00:30:40.290 ‫واقعاً این حرف رو زد؟ 00:30:43.290 --> 00:30:44.840 ‫آدرین بی‌نظیر بود 00:30:44.920 --> 00:30:46.710 ‫اون این نقش رو نوشته بود 00:30:46.800 --> 00:30:49.510 ‫زنی که مظلوم بود ‫و کنارش گذاشته بودن 00:30:50.970 --> 00:30:55.810 ‫اون بود که آدرین رو ‫به اون آزادی و زیبایی... 00:30:56.890 --> 00:30:57.770 ‫و عشق رسوند 00:30:59.100 --> 00:31:03.190 ‫کاری که تالیا کرد... ‫این بود که 00:31:03.270 --> 00:31:05.780 ‫اون رو از یه فیلم بوکسی ‫به یه فیلم عاشقانه تبدیل کرد 00:31:05.780 --> 00:31:08.990 ‫که حالا به‌طور اتفاقی ‫دوست‌پسرش هم یه بوکسوره 00:31:09.070 --> 00:31:12.320 ‫راکی بالاخره یه انگیزه ‫برای مبارزه داشت 00:31:12.410 --> 00:31:15.160 ‫به‌خاطر پول نبود. ‫به‌خاطر غرور بود 00:31:15.740 --> 00:31:18.370 ‫«می‌خوام بهم افتخار کنی» 00:31:19.330 --> 00:31:23.130 ‫می‌خوام بگی که، ‫«این مرد منه» 00:31:23.210 --> 00:31:24.920 ‫و واسه همین آخرش میگه 00:31:25.000 --> 00:31:27.050 ‫«من نمی‌خوام یه ولگرد تو محله باشم» 00:31:27.130 --> 00:31:31.050 ‫«برام مهم نیست اینقدر کتک بخورم تا له شم. ‫می‌خوام بهم افتخار کنی» 00:31:33.050 --> 00:31:35.390 ‫من فقط می‌خوام تا آخر مبارزه کنم 00:31:39.680 --> 00:31:44.560 ‫این ویژگی از شخصیتش بود که دوستش داشتم. ‫همیشه تو دلش نگه می‌داشت 00:31:44.650 --> 00:31:48.320 ‫هیچوقت غم و غصه‌هاش رو ‫ با کسی در میون نمی‌‌ذاشت 00:31:48.400 --> 00:31:49.780 ‫فقط با خودش 00:31:49.860 --> 00:31:54.700 ‫فقط وقتی این رو نشون داد ‫که میکی داشت از خونه می‌رفت 00:31:57.160 --> 00:31:59.750 ‫موقع فیلم‌‌‌برداری من تازه از حموم اومده بودم 00:31:59.830 --> 00:32:01.870 ‫و پکر بودم ‫که رفتم دنبالش 00:32:01.960 --> 00:32:06.210 ‫گفتم،‌ «جان، یه لطفی بهم بکن. ‫دوربین‌ها و میکروفون‌ها رو روشن بذار، 00:32:06.290 --> 00:32:10.470 ‫تا ببینم راکی می‌تونه ‫ تو دو دقیقه زندگیش رو خلاصه کنه؟» 00:32:10.970 --> 00:32:13.380 ‫همون دفعه اول که فیلم گرفت عالی شد 00:32:13.470 --> 00:32:16.720 ‫جان گفت، ‫«مگه این برداشت بود؟» 00:32:16.800 --> 00:32:18.220 ‫گفتم، ‫«برداشت بود؟» 00:32:19.560 --> 00:32:20.520 ‫«این که... 00:32:21.680 --> 00:32:23.690 ‫بداهه بود» 00:32:24.600 --> 00:32:26.980 ‫«دیگه هم نمی‌تونم انجامش بدم. ‫بداهه بود» 00:32:27.070 --> 00:32:30.070 ‫اون انرژی دیگه وجود نداشت 00:32:30.150 --> 00:32:33.320 ‫دفعۀ قبلی چی‌کار کردی؟ ‫اینجای در رو کوبیدم؟ 00:32:33.400 --> 00:32:36.410 ‫گفتم، ‫«گه توش، باید از اول شروع کنم. چی‌کار کردم؟» 00:32:36.910 --> 00:32:39.410 ‫و بعدش به فکر بابام افتادم 00:32:39.490 --> 00:32:41.540 ‫گوش کن. ‫می‌خوام مدیر برنامه‌ات بشم 00:32:41.620 --> 00:32:45.710 ‫برای همین باید بیخیال بهترین برداشت می‌شدم... 00:32:45.790 --> 00:32:48.090 ‫اما چیزی که من می‌خوام بهت بدم رو نمی‌تونی بخری 00:32:48.170 --> 00:32:50.550 ‫من سختی این کار رو کشیدم 00:32:50.630 --> 00:32:52.760 ‫من هم سختی این کار رو کشیدم 00:32:52.840 --> 00:32:56.390 ‫و با یه چیزی که حتی ناراحت‌کننده‌تره ‫جایگزینش کنم، 00:32:56.470 --> 00:32:57.760 ‫رابطه‌ام با پدرم. 00:32:57.850 --> 00:32:59.640 ‫۱۰ سال پیش به کمکت نیاز داشتم 00:32:59.720 --> 00:33:01.930 ‫که ده سال پیش هیچ کمکی بهم نکردی 00:33:02.020 --> 00:33:04.440 ‫- برات مهم نیود ‫- خب، اگه کمک می‌خواستی... 00:33:05.190 --> 00:33:07.610 ‫خب اگه کمک می‌خواستی ‫چرا چیزی نگفتی؟ 00:33:07.690 --> 00:33:09.400 ‫چرا ازم نخواستی بچه؟ 00:33:09.480 --> 00:33:12.070 ‫ازت خواستم ‫اما گوشت بدهکار نبود! 00:33:12.150 --> 00:33:14.860 ‫وقتی نوشتمش، ‫فقط یه خط بود 00:33:14.950 --> 00:33:18.530 ‫با خودم گفتم، ‫«باید درمورد خودم حرف بزنم» 00:33:19.200 --> 00:33:20.080 ‫خودم 00:33:20.160 --> 00:33:22.250 ‫و قراره با نقش راکی این رو اجرا کنم 00:33:22.330 --> 00:33:25.000 ‫داشت سی‌سالم میشد ‫و گفتم 00:33:25.080 --> 00:33:29.920 ‫«اومدی اینجا و این رو میگی؟ ‫من دیگه از دوران اوجم فاصله گرفتم. کدوم اوجی؟» 00:33:30.000 --> 00:33:33.170 ‫«می‌شینم اینجا و منتظر فرصت می‌مونم ‫و با صورت می‌خورم زمین» 00:33:33.260 --> 00:33:35.840 ‫مثل همون فیلمی که قرار بود شکست بخوره 00:33:35.930 --> 00:33:38.800 ‫«چرا وقتی بهت نیاز داشتم ‫اینجا نبودی؟» 00:33:39.850 --> 00:33:44.680 ‫می‌تونم ناکامی‌هام رو تبدیل به صدا کنم، 00:33:45.390 --> 00:33:49.980 ‫احساس می‌کن که میلیون‌ها نفر از مردم 00:33:50.610 --> 00:33:54.360 ‫همین ناکامی رو دارن، ‫که نادیده گرفته شدن 00:33:55.070 --> 00:33:56.030 ‫از قلم افتاد‌ن 00:33:56.110 --> 00:33:57.360 ‫بهش می‌رسم! 00:33:58.870 --> 00:34:00.950 ‫اون‌وقت تو می‌خوای کنار رینگ باشی ‫تا ببینی؟ 00:34:00.950 --> 00:34:02.830 ‫واقعاً؟ ‫می‌خوای به من کمک کنی؟ 00:34:02.910 --> 00:34:04.620 ‫می‌خوای من رو ببینی که... 00:34:04.700 --> 00:34:07.460 ‫هیچوقت نمی‌تونستم ‫تو صورتش اون حرفا رو بزنم 00:34:07.540 --> 00:34:10.790 ‫بی‌احترامی بزرگی بود 00:34:10.880 --> 00:34:13.800 ‫و برای این کار دیالوگ لازم نیست 00:34:17.930 --> 00:34:22.640 ‫همه فکر می‌کنن ‫که کار این پیرمرد تموم شده 00:34:22.720 --> 00:34:24.720 ‫که یهو... 00:34:24.810 --> 00:34:28.310 ‫در باز میشه ‫و آهنگ بیل کانتی پخش میشه، 00:34:28.390 --> 00:34:30.440 ‫و امید زنده‌اس 00:34:31.310 --> 00:34:35.150 ‫این هم همون چیزی که همه می‌خواستن، 00:34:35.230 --> 00:34:38.280 ‫لحظه‌ای برای تموم کسایی که ‫ اون فرصت ازشون گرفته شده بود 00:34:38.820 --> 00:34:40.780 ‫«بیا. ‫برگرد داخل» 00:34:49.250 --> 00:34:54.130 ‫ وای خدا. ‫این همون سینماییه که راکی برای اولین بار توش پخش شد 00:34:54.130 --> 00:34:56.170 ‫همون سینمایی که خودم راهنماش بودم 00:34:56.260 --> 00:35:00.180 ‫اولین نقد از روزنامۀ نیویورک ‫ از وینسنت کنبی خیلی تلخ بود 00:35:00.260 --> 00:35:02.220 ‫نمی‌دونستم چه انتظاری داشته باشم 00:35:04.310 --> 00:35:07.430 ‫ما تا ۵ روز قبل اکران ‫داشتیم راکی رو ضبط می‌کردیم 00:35:07.520 --> 00:35:09.640 ‫سانس عصر بود 00:35:09.730 --> 00:35:13.020 ‫نشسته بودم کنارش ‫که یهو گفت، «وای گندش بزنن» 00:35:14.770 --> 00:35:18.190 ‫بیست دقیقه از فیلم گذشته ‫و سه‌چهارم مردم بلند شدن رفتن 00:35:19.820 --> 00:35:22.000 ‫مدیران استودیو داشتن سر تکون می‌دادن... 00:35:22.870 --> 00:35:25.450 ‫از خجالت داشتم آب بودم. ‫گفتم، «وای، گندش بزنن» 00:35:25.540 --> 00:35:28.160 ‫وقتی حسابی ناامید شده بود، ‫گفت، «وای، خدا» 00:35:28.250 --> 00:35:30.830 ‫با خودش می‌گفت، ‫«چه شکست بزرگی میشه» 00:35:33.290 --> 00:35:37.130 ‫برای همین وقتی فیلم پخش شد ‫اعتماد به‌نفس بالایی نداشتم 00:35:38.090 --> 00:35:41.510 ‫اینجا بود که راکی برای اولین بار پخش شد 00:35:41.590 --> 00:35:44.720 ‫یادمه که با یه پالتوی نظامی ‫اون‌سمت خیابون وایساده بودم 00:35:44.800 --> 00:35:46.350 ‫برادرم گفت، 00:35:46.430 --> 00:35:49.520 ‫«این می‌تونه بدترین ‫ یا بهترین روز زندگیت باشه» 00:35:49.600 --> 00:35:51.770 ‫گفتم، ‫«آره واقعاً» 00:35:51.850 --> 00:35:54.610 ‫و اگه این فیلم موفق نمیشد، ‫فرصت دیگه‌ای در کار نبود 00:35:59.440 --> 00:36:03.490 ‫همه تو سالن بودن ‫و من آخر سالن وایساده بودم 00:36:04.530 --> 00:36:07.290 ‫صحنه مثل یه نقاشی بی‌حرکت بود 00:36:08.620 --> 00:36:12.460 ‫هیشکی تکون نمی‌خورد. ‫همه داشتن به تک‌تک کلمات گوش می‌کردن 00:36:15.330 --> 00:36:17.170 ‫میخکوب شده بودن 00:36:28.560 --> 00:36:30.310 ‫وقتی آپولو رو ناک اوت می‌کنه، 00:36:31.980 --> 00:36:33.520 ‫کل سینما از جاشون بلند شدن، 00:36:33.600 --> 00:36:36.900 ‫تهیه‌کننده‌ها انگار پشماشون ریخته بود 00:36:37.610 --> 00:36:41.440 ‫بیننده‌ها یه‌جوری رفتار می‌کردن ‫که انگار یه مسابقۀ واقعی ورزشه 00:36:41.530 --> 00:36:43.320 ‫انگار واقعیت با فیلم قاتی شده بود 00:36:44.530 --> 00:36:47.330 ‫ما که تو خیابون وایساده بودیم 00:36:47.410 --> 00:36:49.330 ‫صدای مردم رو از داخل سینما می‌شنیدیم 00:36:49.410 --> 00:36:55.000 ‫فکر می‌کردیم وقتی قراره با کرید مبارزه کنه ‫اتفاق مضحکی می‌افته 00:36:55.750 --> 00:36:58.500 ‫اما وقتی تو همون راند اول ‫اون رو ناک می‌کنه 00:36:58.590 --> 00:37:02.590 ‫هیجان مثال‌نزدنی‌ای بهت دست میده 00:37:05.760 --> 00:37:08.260 ‫هیشکی یادش نمیاد راکی باخته باشه 00:37:08.350 --> 00:37:12.600 ‫فیلم جوری ساخته شده ‫که حس کنی برنده شده 00:37:12.680 --> 00:37:15.440 ‫یکی از اون لحظات باشکوه بود 00:37:15.520 --> 00:37:18.650 ‫که بیننده‌ها با داستانی که روی پرده بود ‫تعامل داشتند 00:37:18.730 --> 00:37:22.190 ‫پرفروش‌ترین فیلم شده بود. ‫همه درموردش حرف می‌زدن... 00:37:18.980 --> 00:37:20.480 line:20% [آرنولد شوارتزنگر] 00:37:22.280 --> 00:37:23.570 ‫می‌گفتن، ‫«این فیلم جون داره» 00:37:23.650 --> 00:37:26.450 ‫«احساسیه. ‫اشکم رو در آورده.» 00:37:26.530 --> 00:37:28.240 ‫«برام الهام‌بخش بوده» 00:37:29.700 --> 00:37:34.770 ‫دیدن این که این داستان افسانه تبدیل به واقعیت بشه ‫احساسات بیننده‌ها رو تحریک می‌کرد 00:37:35.370 --> 00:37:37.500 ‫یه اتفاقی افتاد، ‫یه اتفاق جادویی 00:37:38.080 --> 00:37:40.590 ‫این آخرین تصویر از وقتیه که دیگه معروف نیست 00:37:41.500 --> 00:37:44.720 ‫دیگه باید فاتحۀ حریم شخصی رو می‌خوندم 00:37:45.380 --> 00:37:48.510 ‫این شما و این، خودِ راکی، ‫سیلوستر استالونه! 00:37:49.720 --> 00:37:53.770 ‫لحظه‌ای بود که عملاً زندگیم رو دگرگون کرد 00:37:53.850 --> 00:37:55.940 ‫برای همیشه! 00:37:57.600 --> 00:37:59.400 ‫و برندۀ جایزه... 00:38:00.230 --> 00:38:01.400 ‫فیلم راکیه. 00:38:08.160 --> 00:38:10.700 ‫ستارۀ راکی، ‫سیلوستر «اسلای» استالونه 00:38:10.780 --> 00:38:12.870 ‫این شما و این آقای سیلوستر استالونه 00:38:28.340 --> 00:38:31.180 ‫هم واسه بازیش تحسین می‌شد، ‫هم واسه نویسندگیش 00:38:31.260 --> 00:38:34.850 ‫هم فقط واسۀ خیال‌پردازی ‫و همش 00:38:34.930 --> 00:38:36.310 ‫همه‌جا بود 00:38:36.390 --> 00:38:39.270 ‫از اون لحظه به بعد ‫امکان نداشت کار غلطی بکنه 00:38:44.820 --> 00:38:47.700 ‫بعضی‌وقتا به فکر فرو میرم... 00:38:47.780 --> 00:38:50.200 ‫که اصلاً قضیه چی بود؟ ‫واقعاً ارزشش رو داشت؟ 00:38:50.280 --> 00:38:53.830 ‫دوران تاریکی رو پشت‌سر می‌گذاشتم ‫که شاید دارم خودم رو فریب میدم 00:38:53.910 --> 00:38:56.870 ‫خودم رو آروم می‌کنم ‫و فقط به آینه نگاه می‌‌کنم 00:38:56.950 --> 00:39:01.880 ‫انگار همون اتفاقی که برای راکی افتاد ‫برای منم افتاده 00:39:02.380 --> 00:39:04.050 ‫ظرف یه هفته، 00:39:04.050 --> 00:39:07.380 ‫ظرف یه هفته چیزایی درموردم می‌گفتن ‫که می‌دونستم نمی‌تونم از پسش بر بیام 00:39:07.380 --> 00:39:10.630 ‫و حرفایی می‌زدن که... 00:39:11.800 --> 00:39:14.810 ‫به گمونم... ‫یکم رو مخ بود 00:39:16.470 --> 00:39:20.100 ‫اولین باری که یه چیزی درمورد راکی شنیدم ‫تو یه میان‌برنامۀ رادیویی بود 00:39:20.190 --> 00:39:24.270 ‫«هر چند وقت یکبار ‫یه بازیگر جدید ظهور می‌کنه، 00:39:24.360 --> 00:39:27.860 ‫و تبدیل به یکی از پدیده‌های تجارت فیلم میشه ‫که همه درموردش حرف می‌زنن» 00:39:28.570 --> 00:39:30.240 ‫«مارلون براندو» 00:39:30.320 --> 00:39:33.070 ‫«آل‌پاچینو. ‫رابرت دنیرو.» 00:39:33.160 --> 00:39:34.830 ‫«و امسال...» 00:39:34.910 --> 00:39:38.500 ‫«بازیگری که همه درموردش حرف می‌زنن ‫کسی نیست جز سیلستور استالونه» 00:39:38.580 --> 00:39:40.330 ‫سیلوستر استالونه دیگه کدوم خریه؟ 00:39:40.410 --> 00:39:42.290 ‫بعدش یه برنامۀ تلویزیونی دیدم 00:39:42.380 --> 00:39:46.420 ‫استنلی تو فیلم «ارباب فلتبوش». ‫سیلسوتر استالونه اونه؟! 00:39:47.000 --> 00:39:51.010 ‫بعد از رابرت دنیرو و مارلون براندو ‫اون بهترین بازیگره؟ 00:39:51.090 --> 00:39:52.430 ‫وای. ‫خیلی‌خب. 00:39:52.510 --> 00:39:55.430 ‫شما حتماً خیلی بی‌‌پروا بودین ‫که تونستین ستارۀ همچین فیلمی باشین، 00:39:55.510 --> 00:39:58.220 ‫چون قبل اون فقط نقش‌های کوچیک ‫ بازی می‌کردین، درسته؟ 00:39:58.310 --> 00:40:01.140 ‫شما لطف دارین که ‫ حتی بهشون میگین نقش‌های کوچیک. 00:40:01.230 --> 00:40:07.230 ‫گفتم اگه قراره ‫تو این حرفۀ نامعلومم غرق بشم 00:40:07.230 --> 00:40:10.900 ‫می‌خوام حداقل با خودم بگم که ‫تلاشم رو کردم 00:40:10.990 --> 00:40:13.360 ‫و حداقل فیلم خونگی خوبی ساختم 00:40:13.450 --> 00:40:15.200 ‫که پدرمادرم ازش لذت می‌برن 00:40:17.830 --> 00:40:22.160 ‫راکی پخش میشه. ‫چند ماه بعد، بابای اسلای بهم زنگ می‌زنه 00:40:22.250 --> 00:40:24.040 ‫«جان، میشه بیام ببینمت؟» 00:40:24.130 --> 00:40:25.420 ‫میگه، ‫«یه نمایشنامه دارم» 00:40:26.170 --> 00:40:29.090 ‫«راکی واقعی رو پیدا کردم» ‫«منظورت چیه؟» 00:40:29.170 --> 00:40:31.130 ‫«راکی واقعی رو من نوشتم» 00:40:32.720 --> 00:40:34.300 ‫«یه فیلم بوکسوری نوشتی؟» ‫«آره» 00:40:34.390 --> 00:40:36.800 ‫«دادیش به اسلای؟» ‫«نه، دادمش تو بخونی» 00:40:36.890 --> 00:40:39.060 ‫«شاید بتونی بسازیش» ‫«نه فرنک» 00:40:39.140 --> 00:40:44.850 ‫«چرا نمیدیش اسلای اون رو بخونه؟ ‫البته یه بار این داستان گفته شده» 00:40:46.860 --> 00:40:49.150 ‫هنوز داشت با اسلای رقابت می‌کرد 00:40:50.570 --> 00:40:53.070 ‫گفت، ‫«هی، من یه نمایشنامه به اسم سانی نوشتم» 00:40:53.150 --> 00:40:54.800 ‫اسلای میگه، ‫«موضوعش چیه؟» 00:40:54.800 --> 00:40:55.980 ‫میگه، «سانی مثل راکیه» 00:40:55.990 --> 00:40:58.740 ‫اسلای میگه، ‫«اینطوری که نمیشه بابا. این رو من ساختم» 00:41:00.240 --> 00:41:03.330 ‫به‌نظرم بابام حسودی می‌کرد. ‫گفتم، «به چی حسودی می‌کنی؟» 00:41:04.080 --> 00:41:07.080 ‫«کونش پاره شده. ‫تو که کمکش نکردی. همش کار خودش بود» 00:41:09.750 --> 00:41:13.840 ‫موفقیت می‌تونه یه خونواده رو ‫از همدیگه متلاشی کنه 00:41:13.920 --> 00:41:17.800 ‫وقتی راکی پخش شد، ‫به یک‌باره کل سابقۀ من زیر و رو شد 00:41:17.800 --> 00:41:19.890 ‫شده بودم برادر راکی 00:41:19.970 --> 00:41:23.060 ‫برای برادرم سخت بود. ‫اون خیلی خلاق بود 00:41:23.140 --> 00:41:26.520 ‫و از موفقیت من ضربه خورده بود 00:41:27.100 --> 00:41:30.570 ‫هیشکی از اون انتظار نداشت ‫که یه نماد آمریکایی باشه 00:41:32.740 --> 00:41:34.650 ‫وقتی به رویات می‌رسی 00:41:35.360 --> 00:41:37.320 ‫با خودت میگی، ‫این رویای من نبود 00:41:37.410 --> 00:41:39.240 ‫رویای من اینطوری نیست... 00:41:39.330 --> 00:41:41.290 ‫اونطوری نشد که فکرش رو می‌کردم 00:41:41.370 --> 00:41:43.370 ‫چون که... 00:41:44.460 --> 00:41:45.830 ‫یا خودش طوفان به همراه میاره 00:41:47.040 --> 00:41:50.590 ‫که باید دائم باهاش مبارزه کنی ‫چون ناامید شدی 00:41:50.670 --> 00:41:51.710 ‫با خودت میگی، ‫«گه توش» 00:41:51.800 --> 00:41:56.590 ‫«فکر می‌کردم وقتی به نوک کوه می‌رسم، ‫چیزی جز آسمون صاف نمی‌بینم» 00:41:56.680 --> 00:41:58.140 ‫اما اینطوری نیست 00:41:58.220 --> 00:42:01.510 ‫نفس کشیدن سخت‌تره. ‫اونجا لغزنده‌تره. 00:42:02.260 --> 00:42:05.270 ‫افراد زیادی نیستن که این بالا باشن. ‫خیلی احساس تنهایی داره. 00:42:05.350 --> 00:42:09.060 ‫بعضی‌وقتا رسیدن به نوک کوه... ‫چیزی نیست که انتظارش رو می‌کشیدیم 00:42:09.150 --> 00:42:13.230 ‫به‌نظر من وقتی استالونه ‫با راکی معروف شد 00:42:14.360 --> 00:42:19.160 ‫انتظار جنبه‌های منفی شهرت رو نداشت 00:42:21.080 --> 00:42:24.120 ‫به برنامۀ‌ داینا از هالیوود خوش اومدین! 00:42:24.120 --> 00:42:26.290 ‫انتظار نداشت که مردم بگن 00:42:26.370 --> 00:42:28.960 ‫«باید دوباره این کار رو بکنی ‫باید دوباره ثابتش کنی» 00:42:29.040 --> 00:42:30.540 ‫شما هم به این مهمانی 00:42:30.540 --> 00:42:33.260 ‫با بازیگر نقش راکی ‫یعنی سیلوستر استالونه، دعوتین 00:42:33.260 --> 00:42:35.950 ‫این دومین فیلمته ‫و تموم مردم دنیا 00:42:35.970 --> 00:42:39.890 ‫منتظرن تا ببینن ‫چه اتفاقی واسه سیلوستر استالونه می‌افته 00:42:39.970 --> 00:42:42.660 ‫- بله ‫- فقط همون یه بار بود؟ 00:42:42.660 --> 00:42:45.310 ‫[راکی،‌ ‫بعدش چی میشه؟] 00:42:45.310 --> 00:42:47.770 ‫بعد از راکی، ‫مردم از من چیزی ساختن 00:42:47.850 --> 00:42:50.730 ‫که احتمالاً از چیزی که باید می‌‌ساختن ‫بزرگ‌تر بود 00:42:52.020 --> 00:42:55.320 ‫بعد از اون شروع کردن ‫ به زیر سوال بردن توانایی‌هام 00:42:55.400 --> 00:42:56.900 ‫نمایشنامه‌های زیادی می‌دیدم 00:42:56.990 --> 00:42:59.240 ‫چیز جالبی نبود. ‫اما بعدش فیلم «مشت» از راه رسید 00:42:59.320 --> 00:43:01.660 ‫فرصت خوبی بود تا از دنیای راکی خارج بشم 00:43:01.740 --> 00:43:04.580 ‫فیلمی درمورد جنبش کارگری آمریکاس 00:43:04.660 --> 00:43:07.660 ‫که اتحادیه‌های خیلی قدرتمند باربری رو ‫ به تصویر می‌کشه 00:43:07.750 --> 00:43:11.000 ‫به‌نظرم حماسۀ فوق‌العاده‌ایه 00:43:11.080 --> 00:43:16.960 ‫در اون زمان و به دنبال موفقیت راکی، ‫استالونه دنبال راهی بود 00:43:17.050 --> 00:43:21.390 ‫تا موفقیت دیگه‌ای رو ‫ خارج از قالب راکی، تکرار کنه 00:43:21.470 --> 00:43:25.260 ‫تو اون زمان، ‫استالونه ستارۀ بزرگی بود 00:43:22.680 --> 00:43:25.680 line:20% [صدای نورمن جویسون] 00:43:25.350 --> 00:43:28.810 ‫اولین کاری که می‌خواست بکنه ‫این بود که دوباره تصویرش رو نشون بده 00:43:28.890 --> 00:43:31.650 ‫به‌نظرم خیلی از مشکلاتش ‫توی بعضی‌ از فیلم‌هاش 00:43:31.730 --> 00:43:34.690 ‫به این موضوع مربوط می‌شد 00:43:34.770 --> 00:43:38.320 ‫که اون می‌دونست چطوری یه فیلم موفق بسازه 00:43:38.400 --> 00:43:41.570 ‫و این موضوع با افرادی که ‫ استودیوها استخدام می‌کردن 00:43:41.660 --> 00:43:42.960 ‫در تضاد بود 00:43:42.960 --> 00:43:47.950 ‫مشکل اساسی‌ای که اسلای داشت ‫این بود که نمی‌خواست آخر فیلم‌ها بمیره 00:43:42.995 --> 00:43:46.495 line:20% [صدای جو استرهاس] 00:43:48.040 --> 00:43:49.710 ‫به‌نظرم یه کارش خیلی اشتباه بود 00:43:49.790 --> 00:43:52.170 ‫آخر بازی قهرمان داستان رو کشت 00:43:52.250 --> 00:43:54.590 ‫و گذاشت که شر پیروز بشه، 00:43:54.670 --> 00:43:56.000 ‫که نباید همچین کاری کرد 00:43:56.090 --> 00:43:57.710 ‫شاید تو واقعیت این اتفاق زیاد بیفته، 00:43:57.800 --> 00:43:59.720 ‫اما وقتی مردم پول خوبی میدن 00:43:59.800 --> 00:44:03.300 ‫دوست دارن که ببین ‫عدالت برنده میشه 00:44:03.390 --> 00:44:05.890 ‫برای تبلیغ فیلم «مشت» ‫با پلی‌بوی مصاحبه می‌کنه 00:44:05.970 --> 00:44:09.890 ‫جوری حرف می‌زنه که فکر می‌کنه ‫امکان نداره کار ضعیفی داشته باشه، 00:44:09.980 --> 00:44:11.810 ‫که هیچوقت همچین اتفاقی نمی‌افته 00:44:11.890 --> 00:44:14.520 ‫اصلاً امکان نداره کار ضعیفی داشته باشه 00:44:14.520 --> 00:44:17.440 ‫با وجود نقص‌هایی که فیلم «مشت» داشت، ‫به‌نظرم من خیلی قابل احترام بود 00:44:17.440 --> 00:44:19.430 ‫اما خیلی از منتقدها با من موافق نبودن 00:44:19.440 --> 00:44:22.490 ‫و مخالفت‌شون برای سیلوستر ‫یه توهین شخصی بود 00:44:22.570 --> 00:44:25.700 ‫وقتی به مشت می‌‌گفتن آشغال، ‫بهم برخورد 00:44:25.780 --> 00:44:28.950 ‫من تموم تلاشم رو برای اون فیلم کردم 00:44:29.040 --> 00:44:30.290 ‫سخت کار کردم 00:44:30.370 --> 00:44:35.040 ‫و اونایی که با ۵۰۰ کلمه ‫تلاش کردن تا کارم رو بی‌اعتبار کنن 00:44:35.130 --> 00:44:39.050 ‫حاضرم تو هرکوچه‌ای که خودشون بگن ‫باهاشون ملاقات کنم 00:44:39.130 --> 00:44:41.380 ‫موفقیت راکی ‫و اشتباهات «مشت» 00:44:41.470 --> 00:44:45.050 ‫سیلوستر رو ترغیب کرد ‫تا فیلم خودش رو بسازه 00:44:45.140 --> 00:44:47.760 ‫همه‌چی با خودش. ‫نویسندگی، کارگردانی، بازیگری. 00:44:48.350 --> 00:44:51.060 ‫«کوچه بهشت» در اصل مثل پدر راکی می‌موند 00:44:51.140 --> 00:44:53.560 ‫تو سال ۱۹۷۲ نوشتمش 00:44:53.640 --> 00:44:55.810 ‫و هیشکی نمی‌خواست حتی بهش دست بزنه 00:44:55.900 --> 00:44:57.310 ‫زیادی عجیب بود 00:44:57.400 --> 00:44:59.230 ‫برای همین رفتم و راکی رو نوشتم 00:44:59.320 --> 00:45:02.320 ‫بعدش دوباره وقت این رسید ‫که بخوام «کوچه بهشت» رو بسازم 00:45:02.400 --> 00:45:04.530 ‫و دوباره برم سراغ رینگ 00:45:04.610 --> 00:45:07.490 ‫گفتم اگه این فیلم مثل راکی جدی نباشه 00:45:07.570 --> 00:45:10.080 ‫و یکم هم شاد باشه... 00:45:10.160 --> 00:45:13.210 ‫بارون و رنگ‌ها و شخصیت‌ها، 00:45:13.290 --> 00:45:16.830 ‫یکم از یه مسابقه کشتی‌کج معمولی فراتره 00:45:16.920 --> 00:45:19.750 ‫اون موقع یه پسر جوون بودم ‫که می‌خواستم یه فیلمِ 00:45:19.840 --> 00:45:21.760 ‫هوشمندانه و سرگرم‌کننده بسازم 00:45:21.840 --> 00:45:24.050 ‫خیلی تحقیق نکرده بودم 00:45:24.130 --> 00:45:27.430 ‫و بعد فهمیدم که ‫فیلم عامه‌پسندی نیست 00:45:27.510 --> 00:45:30.470 ‫فیلم همه‌جانبه‌ای نیست. ‫نسبتاً عجیب هم هست 00:45:31.010 --> 00:45:34.940 ‫تو فضای سال ۱۹۴۶ بود ‫و موسیقی و همه‌چیزش عجیب‌غریب بود 00:45:34.940 --> 00:45:39.020 ‫داشتم خودم رو واسه یه فاجعه آماده می‌کردم 00:45:39.110 --> 00:45:40.270 ‫که از راه هم رسید 00:45:41.020 --> 00:45:43.150 ‫انتظار نداشت از «مشت» استقبال نشه 00:45:43.240 --> 00:45:45.700 ‫و انتظار نداشت منتقدینی که ‫از راکی یه قهرمان ساختن 00:45:45.780 --> 00:45:48.780 ‫اینطوری علیه «کوچه بهشت» بنویسن 00:45:48.870 --> 00:45:50.280 ‫مدیریت خوبی نداشت 00:45:50.370 --> 00:45:54.120 ‫همش منتقدین رو به مبارزه دعوت می‌کرد 00:45:55.960 --> 00:45:59.500 ‫بعضی‌وقتا صبح از خواب بیدار میشم ‫و میگم، «می‌تونم» 00:45:59.590 --> 00:46:01.550 ‫و روز بعدش میگم، ‫«نه، نمی‌تونم» 00:46:01.630 --> 00:46:03.760 ‫چیزی رو حس نمی‌کنم 00:46:03.840 --> 00:46:04.880 ‫هیچی نمی‌دونم 00:46:04.970 --> 00:46:08.180 ‫مثل اینه وارد یه مبارزه بشی و وایسی سر جات 00:46:09.430 --> 00:46:12.930 ‫یاد گرفتم که این چیزها می‌گذره 00:46:13.020 --> 00:46:14.730 ‫فقط باید دوام بیارم 00:46:14.810 --> 00:46:19.230 ‫فقط باید محکم باشم ‫و حمله‌های عصبی و ترسم رو تحمل کنم 00:46:19.310 --> 00:46:22.940 ‫همین که ازش می‌ترسیه ‫که جالبش می‌کنه 00:46:23.030 --> 00:46:25.610 ‫داستان موفق شخصیت راکی بالبوآ 00:46:25.690 --> 00:46:29.660 ‫با داستان موفق بازیگر سینما ‫یعنی سیلوستر استالونه، شباهت زیادی داره 00:46:29.740 --> 00:46:34.040 ‫درحال‌حاضر استالونه درحال آماده‌سازی ‫ مراحل پایانی راکی ۲ هست 00:46:34.040 --> 00:46:36.380 ‫که خودش نقش اول، ‫کارگردانی و نویسندگیش رو به‌عهده داره 00:46:36.380 --> 00:46:40.540 ‫به‌نظر می‌رسه که ترسی از خطراتی که ‫این دنباله ممکنه داشته باشه، نداره 00:46:40.631 --> 00:46:44.092 ‫در واقع، استالونه مثل همیشه ‫کاملاً اطمینان داشت 00:46:44.676 --> 00:46:46.804 ‫«جان آویلدسن» می‌خواست ‫راکی عیاشی کنه 00:46:46.887 --> 00:46:50.224 ‫بره عمارت پلی‌بوی، مست کنه، ‫مواد مخدر مصرف کنه 00:46:50.307 --> 00:46:53.227 ‫به عبارت دیگه، جنبه‌ی منفی موفقیت 00:46:53.310 --> 00:46:55.187 ‫این اون آدم نیست 00:46:55.270 --> 00:46:59.233 ‫این آدمیـه که به تلاش ادامه میده و 00:46:59.316 --> 00:47:00.651 ‫بقیه رو با خودش همراه می‌کنه 00:47:00.734 --> 00:47:03.445 ‫یه شخص کاملاً آرمان‌گرا 00:47:03.529 --> 00:47:06.573 ‫جان آویلدسن از فیلم‌نامه‌ی ‫«راکی دو» خوشش نیومد 00:47:06.657 --> 00:47:07.991 ‫پس آخرش خودم کارگردانیش کردم 00:47:08.075 --> 00:47:10.410 ‫- نمی‌دونم ‫- میشه یه اظهار نظری بکنی، راکی؟ 00:47:10.494 --> 00:47:12.871 ‫نمی‌دونم. زبونم بند اومده 00:47:13.539 --> 00:47:15.123 ‫- راکی! ‫- برید عقب! 00:47:16.250 --> 00:47:19.670 ‫یکی از دلایلی که فیلم‌های «راکی یک» ‫و «راکی دو» حسابی ترکوندن 00:47:19.753 --> 00:47:22.881 ‫روش استالونه برای بیان داستانش این بود 00:47:22.965 --> 00:47:27.636 ‫اون داستان زندگی خودش رو ‫توی راکی و آپولو کرید مجسم کرد 00:47:28.220 --> 00:47:32.182 ‫آپولو کرید توی خونه‌اش قدم می‌زنه و نامه‌های ‫نفرت‌انگیزی که برای همسرش فرستادن رو می‌خونه 00:47:32.266 --> 00:47:35.561 ‫احتمالاً این صحنه، خود سیلوستر استالونه ‫بوده که توی عمارتش قدم می‌زده و 00:47:35.644 --> 00:47:37.896 ‫نقد «پاولین کیل» رو برای ‫فیلم «کوچه بهشت» می‌خونده 00:47:37.980 --> 00:47:40.540 ‫اون کل مفهوم سلبریتی رو ‫زیر میکروسکوپ می‌بره، 00:47:40.607 --> 00:47:42.276 ‫تا حدودی 00:47:43.861 --> 00:47:47.406 ‫داستانش از یه جهت، بهتر از اولی‌ـه 00:47:47.489 --> 00:47:50.701 ‫چون با موضوعات قابل لمس‌تری سر و کار داره 00:47:50.784 --> 00:47:54.246 ‫راکی آدم گوشه‌گیری بود، ‫حالا یه نوع مسئولیت دیگه داره. 00:47:54.329 --> 00:47:58.375 ‫نوعی از مسئولیت و مشکلات که ‫همه‌ی بیننده‌هایی که 00:47:58.458 --> 00:48:02.212 ‫ازدواج کردن یا توی فکرش هستن، ‫می‌تونن باهاش همذات‌پنداری کنن. 00:48:02.796 --> 00:48:05.716 ‫هیچکس راکی رو یه فیلم خانوادگی نمی‎‌دونه 00:48:05.799 --> 00:48:10.596 ‫با این حال، توی هسته‌ی این فیلم‌ها ‫رابطه‌ی اون و آدرینـه. 00:48:10.679 --> 00:48:15.058 ‫کشمکش بین این رابطه و ‫ساختن این خانواده و 00:48:15.142 --> 00:48:18.437 ‫این شغلی که باید بهش پایبند باشه. 00:48:20.814 --> 00:48:23.483 ‫کِی اومدی خونه؟ ‫فکر می‌کردم سر کاری 00:48:23.567 --> 00:48:26.028 ‫نه، دیگه سر کار نیستم 00:48:26.111 --> 00:48:29.323 ‫من... امروز اخراج شدم 00:48:30.324 --> 00:48:31.325 ‫اوه 00:48:32.576 --> 00:48:33.619 ‫چی شد؟ 00:48:33.702 --> 00:48:36.121 ‫حالا، حاضری بابت «قولی» که دادی 00:48:37.122 --> 00:48:39.833 ‫از خیرِ سرنوشتت بگذری؟ 00:48:40.417 --> 00:48:41.501 ‫حالا چیکار می‌کنی؟ 00:48:41.585 --> 00:48:45.839 ‫نمی‌دونم. داشتم به مبارزه فکر می‌کردم 00:48:48.008 --> 00:48:50.302 ‫می‌تونی هر کاری بخوای بکنی. ‫دیگه مجبور نیستی مبارزه کنی. 00:48:50.385 --> 00:48:53.013 ‫خب، می‌دونی، من یه مبارزم 00:48:53.096 --> 00:48:55.933 ‫آنچنان خوب نیستم، ولی کارم همینـه دیگه 00:48:56.516 --> 00:48:59.519 ‫خب راکی، بهم قول دادی ‫که دیگه مبارزه نکنی 00:49:02.272 --> 00:49:03.982 ‫توی بدترین مرحله زندگیش می‌بینیمش 00:49:04.066 --> 00:49:07.194 ‫توی اون زیرزمین سگ‌دونی کوچیکـه 00:49:07.277 --> 00:49:08.904 ‫زیر چراغ وایستاده 00:49:08.987 --> 00:49:11.531 ‫یه نکته‌ای راجع به این آدم هست که... 00:49:11.615 --> 00:49:14.493 ‫تقدیرش اینـه که یه کاری انجام بده 00:49:14.576 --> 00:49:18.538 ‫ولی به دلایل غلط راه پیشرفتش بسته شده 00:49:18.622 --> 00:49:21.625 ‫وقتی بالاخره میگه: «من هیچ‌وقت ازت ‫نخواستم که از زن بودنت دست برداری، 00:49:21.708 --> 00:49:23.961 ‫لطفاً ازم نخواه که از مرد بودنم ‫دست بردارم. نمی‌تونم.» 00:49:24.044 --> 00:49:26.713 ‫اون میگه که من این زن رو دوست دارم 00:49:26.797 --> 00:49:29.299 ‫ولی اگه اقلاً تلاش نکنم، 00:49:29.383 --> 00:49:31.969 ‫آدمی که بهش تبدیل میشم رو دوست نداره 00:49:31.993 --> 00:49:36.793 «دیجــــی موویـــــز» 00:49:36.848 --> 00:49:39.351 ‫راکی دو هم حسابی ترکوند 00:49:39.434 --> 00:49:43.522 ‫دو برابر فیلم قبلی فروش داشت و... 00:49:44.022 --> 00:49:47.025 ‫یعنی، توی کل دنیا ترکوند 00:49:47.109 --> 00:49:49.820 ‫حالا خیلیا دنبالش بودن که باهاش کار کنن 00:49:51.363 --> 00:49:58.078 ‫باید بگم اسلای توی کار سینما ‫خیلی زود پله‌های ترقی رو طی کرد 00:49:59.246 --> 00:50:04.793 ‫بازیگران خیلی کمی هستن که نظم و ‫انضباط کافی واسه کارگردانی و بازیگری دارن 00:50:04.876 --> 00:50:08.880 ‫باید هفت روز هفته و 24 ساعت روز رو ‫بهش فکر کنی 00:50:12.217 --> 00:50:16.847 ‫فیلم ساختن چیزیـه که درکش می‌کنم ‎‌‌و ‫باهاش کنار میام 00:50:18.306 --> 00:50:20.934 ‫ولی بهای سنگینی داره 00:50:21.018 --> 00:50:25.105 ‫ولی کاملاً توی فیلم‌سازی غرق شدی 00:50:25.188 --> 00:50:28.108 ‫بازیگری، نویسندگی، کارگردانی و ‫تهیه‌کنندگی همگی هم‌زمان و باهم، 00:50:29.067 --> 00:50:30.485 ‫هیچ وقتی واسه چیز دیگه‌ای نداری 00:50:30.569 --> 00:50:32.779 ‫هیچ وقتی برای خانواده‌ات نداری 00:50:32.863 --> 00:50:34.863 ‫«امروز چی شد؟» ‫«نمی‌خوام درموردش حرف بزنم.» 00:50:34.906 --> 00:50:37.951 ‫این واقعیتـه. وقتی میای خونه، ‫تقریباً هنوز توی فیلمی 00:50:38.035 --> 00:50:40.495 ‫معمای وحشتناکیـه 00:50:45.459 --> 00:50:47.520 ‫وقتی جوون‌تری، با خودت میگی ‫«باید خونه رو با آثار هنری پر کنم.» 00:50:47.544 --> 00:50:49.046 ‫«باید خونه رو پر از بچه کنم.» 00:50:49.129 --> 00:50:52.007 ‫«باید...» خب، حالا پر شده 00:50:52.090 --> 00:50:53.759 ‫بچه‌ها بزرگ شدن و رفتن 00:50:53.842 --> 00:50:56.803 ‫و تو موندی و این خونه بزرگ و پوچ ِ... 00:50:57.637 --> 00:50:58.555 ‫آه... 00:51:04.269 --> 00:51:08.023 ‫مسأله اینـه که دیگه برات 00:51:08.106 --> 00:51:10.942 ‫منبع الهام و انگیزه نیست 00:51:11.026 --> 00:51:15.155 ‫دلیل خونه عوض کردنم این نبود که ‫یه منظره‌ی زیبای دیگه بخوام 00:51:15.238 --> 00:51:18.992 ‫هر بار این الگویی که بهش ‫عادت کردی رو تغییر میدی 00:51:19.076 --> 00:51:24.831 ‫به‌معنای واقعی واسه احیا کردن اون رونده 00:51:26.750 --> 00:51:29.086 ‫ساختن فیلم‌های دنباله‌دار خیلی سختـه 00:51:29.169 --> 00:51:30.837 ‫هر بار سخت‌تر و سخت‎‌تر میشه 00:51:30.921 --> 00:51:34.674 ‫همیشه خسته‌کننده‌ست. ‫ملت همیشه‌ی خدا رو مخت هستن، 00:51:34.758 --> 00:51:36.676 ‫بعدش ازت انتقاد هم میشه 00:51:36.760 --> 00:51:40.680 ‫بعد با خودت میگی: «واقعاً لذتش ‫ارزش این همه درد و زحمت رو داره؟» 00:51:41.223 --> 00:51:43.558 ‫هر فیلم سخت‌تر و سخت‌تر میشه 00:51:43.642 --> 00:51:48.355 ‫چون طراوت یه هنرمند مشتاق رو نداری. 00:51:50.273 --> 00:51:53.318 ‫قبل از «راکی سه» ترس به وجودم افتاد 00:51:54.027 --> 00:51:57.322 ‫شاید من اونی که بودم نیستم. ‫شاید شانسی بوده. 00:51:57.405 --> 00:51:58.949 ‫هیچ شور و اشتیاقی در کار نبود 00:51:59.032 --> 00:52:01.118 ‫قرارداد خوبیـه، پول خوبیـه، فلان و بیسار... 00:52:01.201 --> 00:52:02.494 ‫یواش یواش ازت محافظت میشه 00:52:02.577 --> 00:52:05.413 ‫سازمان‌ها بهت دیکته می‌کنن: «اینو نگه دار، ‫اونو نگه دار و این فیلم رو بساز.» 00:52:05.497 --> 00:52:07.791 ‫«این خطری نداره، این خطری نداره...» 00:52:07.874 --> 00:52:09.793 ‫و بعد از مدتی می‌فهمی 00:52:09.876 --> 00:52:13.922 ‫«هیچ کار خوبی انجام نمیدم چون ‫دارم حرف بقیه رو گوش میدم.» 00:52:14.005 --> 00:52:17.050 ‫بعد چند سال بیدار میشی و ‫خیال می‌کنی یه برنده‌ای، ولی نیستی 00:52:17.134 --> 00:52:19.886 ‫و راکی سه مثالی از همین بود 00:52:19.970 --> 00:52:22.430 ‫ما کلی ماشین و پول داریم! 00:52:22.514 --> 00:52:24.599 ‫همه چی داریم جز حقیقت 00:52:24.683 --> 00:52:26.143 ‫اون حقیقت چیه لامصب؟ 00:52:26.226 --> 00:52:28.061 ‫من ترسیدم! خب؟ 00:52:28.728 --> 00:52:31.481 ‫می‌خوای از دهنم بشنوی؟ ‫می‌‌خوای خُردم کنی؟ ترسیدم! 00:52:31.565 --> 00:52:32.858 ‫چی؟ 00:52:32.941 --> 00:52:37.195 ‫هیچ‌وقت از یه مبارز نمی‌شنوی که بگه: ‫«من ترسیدم. من یه بزدلم.» 00:52:37.279 --> 00:52:40.365 ‫بعدش همسرش با شجاعت وارد میشه 00:52:40.448 --> 00:52:42.492 ‫«من هم ترسیدم. ‫ترسیدن هیچ اشکالی نداره.» 00:52:43.577 --> 00:52:46.955 ‫و بعدش میشه از همون، شجاعت بیرون بیاد 00:52:47.038 --> 00:52:50.709 ‫شاید شجاعت انجام ندادن ‫کارهایی که بقیه بهت میگن... 00:52:50.792 --> 00:52:55.714 ‫مدیر برنامه بهت میگه این کار رو بکن، ‫آدمایی که باهاشون در ارتباطی. 00:52:55.797 --> 00:52:59.843 ‫شاید شجاعت یه چیز دیگه‌ست. ‫مثلاً تا تهش رفتن؟ 00:53:00.886 --> 00:53:04.264 ‫گفتم: «اسلای، برگرد، ‫یه‌کم به ندای درونت گوش کن.» 00:53:04.347 --> 00:53:06.057 ‫«فقط به غرایزت اعتماد کن.» 00:53:06.141 --> 00:53:10.645 ‫هر تصمیمی که قصدش رو داشتم، ‫مثل استفاده از «آقای تی» 00:53:11.479 --> 00:53:14.482 ‫می‌خواستم گروه «سوروایور» ‫موسیقی متن «چشم ببر» رو بسازن 00:53:14.566 --> 00:53:16.443 ‫هالک هوگان رو می‌خواستم 00:53:16.526 --> 00:53:20.405 ‫و مدام این رو می‌شنیدم: ‫«مسخره‌ست، مسخره‌ست.» 00:53:20.488 --> 00:53:22.741 ‫جواب می‌دادم: «می‌دونم. مسخره‌ست.» 00:53:22.824 --> 00:53:26.703 ‫ولی نمایشیـه. جالبـه. فرق داره. 00:53:37.631 --> 00:53:40.717 ‫من کوشا هستم و هرگز ‫دست از تلاش برنمی‌دارم 00:53:40.800 --> 00:53:45.013 ‫سعی می‌کنم از خودم پیشی بگیرم و ‫به نقطه ضعف‌هام غلبه کنم 00:53:45.096 --> 00:53:48.350 ‫نسبت به تهدیدِ شکست بی‌تفاوت بشم 00:53:48.433 --> 00:53:50.602 ‫چون می‌دونم در هر صورت 00:53:50.685 --> 00:53:52.896 ‫حتی اگه موفقیت بزرگی هم نباشه 00:53:52.979 --> 00:53:56.149 ‫واست خوبـه که اقلاً تلاشت رو ادامه بدی 00:53:56.942 --> 00:53:59.819 ‫90 درصد مسیر پر فراز و نشیب و سختـه 00:53:59.903 --> 00:54:02.405 ‫ولی برای رسیدن به موفقیت، ‫باید تحمل‌شون کنی 00:54:02.489 --> 00:54:04.032 ‫شاید به هدفت نرسی 00:54:04.115 --> 00:54:06.368 ‫ولی بازم بهتر از اینه که کاری نکنی 00:54:09.663 --> 00:54:12.999 ‫اون مدام می‌خواد خلق کنه 00:54:13.500 --> 00:54:14.918 ‫اصلاً خستگی نمی‌شناسه 00:54:15.001 --> 00:54:18.213 ‫نمی‌خواد بگه: «پشیمونم. ای‌کاش ‫این کار رو می‌کردم و فلان.» 00:54:18.296 --> 00:54:20.257 ‫«وای، کاش اون کار رو می‌کردم.» 00:54:23.009 --> 00:54:25.762 ‫همیشه می‌دونست می‌خواد کجا باشه 00:54:26.304 --> 00:54:28.098 ‫این تصادفی نیست 00:54:28.181 --> 00:54:30.600 ‫تصادفی، ستاره فیلم‌های اکشن شدنش بود 00:54:32.519 --> 00:54:36.231 ‫رمبوی اصلی یه قاتل روانی بود 00:54:36.314 --> 00:54:40.902 ‫اون قربانی خشن جنگ بود 00:54:40.986 --> 00:54:42.862 ‫وقتی از جنگ برگشت، فرو ریخته بود 00:54:42.946 --> 00:54:47.826 ‫هیچ کاری از دستش بر نمی‌اومد که ‫دوباره مورد لطف آمریکا قرار بگیره 00:54:47.909 --> 00:54:49.953 ‫پس گفتم: «اگه قراره توی این کار باشم 00:54:50.036 --> 00:54:51.788 ‫می‌خوام فیلم‌نامه رو بازنویسی کنم.» 00:54:51.871 --> 00:54:54.207 ‫«ضمناً می‌خوام تا مرز جنون پیش بره.» 00:54:56.835 --> 00:55:00.463 ‫اضافه کردن یجور حس ‫وحشی‌گری و درنده‌خویی 00:55:01.131 --> 00:55:02.424 ‫که حتی خودم رو هم شوکه می‌کنه 00:55:02.507 --> 00:55:07.137 ‫وقتی عصبانی میشه، چهره‌اش فقط خشمـه 00:55:09.514 --> 00:55:12.767 ‫لازم نیست واسه فهمیدنش خیلی بگردم 00:55:14.686 --> 00:55:17.939 ‫پدرم رمبو بود، توی واقعیت 00:55:18.023 --> 00:55:20.984 ‫هیچی با زبون و حرف زدن حل نشد 00:55:21.067 --> 00:55:23.945 ‫معمولاً اتمام حجت فیزیکی بود 00:55:24.904 --> 00:55:26.614 ‫اگه اینطوری چنگال دست می‌گیره 00:55:26.698 --> 00:55:28.533 ‫اگه این شکلی غذا می‌خوره 00:55:31.161 --> 00:55:32.620 ‫یعنی قراره درگیری بشه 00:55:34.289 --> 00:55:36.541 ‫نباید سر به سر این یارو می‌ذاشتی 00:55:37.625 --> 00:55:41.212 ‫این نگاهی که توی ‫چهره‌اش هست، ارثی‌ـه... 00:55:44.132 --> 00:55:46.718 ‫من دیدم فرصتی هست که 00:55:46.801 --> 00:55:50.055 ‫از نظر من، اولین فیلم اکشن خالص رو ساخت 00:55:50.138 --> 00:55:54.142 ‫که یعنی کل فیلم پر از تب و تاب و اکشنـه 00:55:54.225 --> 00:55:56.102 ‫اونقدر حرکت و جنبش زیاده 00:55:56.186 --> 00:55:58.855 ‫که نمیشه دیالوگ‌ها رو ‫روی نقش اول متمرکز کرد 00:55:58.938 --> 00:56:01.149 ‫بار دیالوگ باید روی دوش ‫سرهنگ تراتمن و بقیه می‌بود 00:56:01.232 --> 00:56:05.612 ‫کاملاً مجذوب این شخصیت گوشه‌گیرِ 00:56:05.695 --> 00:56:08.656 ‫تنها می‌‌شید که حس می‌کنه رهاش کردن 00:56:08.740 --> 00:56:11.409 ‫عملکرد بازیگریش در اعماق وجودش بود 00:56:11.493 --> 00:56:14.412 ‫خیلی عمیق‌تر از چیزی که توی فیلم‌نامه بود 00:56:15.163 --> 00:56:18.708 ‫روش دیالوگ نوشتنش حرف نداره ‫طوری که هم کنایه‎‌‌ایـه و ریتمش خوبـه 00:56:18.792 --> 00:56:22.087 ‫ولی ظاهراً تا حدی بداهه‌ست 00:56:22.712 --> 00:56:26.049 ‫اسلای استعداد بی‌نظیری ‫توی نوشتن کلمات داره 00:56:26.132 --> 00:56:28.927 ‫ساده و حقیقی هستن 00:56:29.010 --> 00:56:32.514 ‫پشت چیزایی که می‌نویسه و میگه ‫هدفی نهفته‌ست 00:56:33.098 --> 00:56:37.852 ‫شروع کردم درمورد کهنه سربازها خوندن، ‫حرف‌های واقعی‌شون 00:56:38.436 --> 00:56:41.272 ‫مواضع و آسیب‌های روحی‌شون 00:56:42.148 --> 00:56:47.028 ‫با خودم گفتم اگه بتونم ‫گزیده‌ای از زندگی بیست تا 00:56:47.779 --> 00:56:51.825 ‫کهنه سرباز رو جمع کنم و ‫باهم ترکیبشون کنم 00:56:52.575 --> 00:56:55.870 ‫چون رمبو سال‌هاست که حرف نزده 00:56:55.954 --> 00:56:58.748 ‫پس حرف زدنش روان نیست 00:56:58.832 --> 00:57:02.710 ‫این کنش‌گری و پاکسازی 00:57:02.794 --> 00:57:06.464 ‫پس یادم میاد داستان‌هایی رو ‫راجع به یکی‌شون شنیده بودم 00:57:07.882 --> 00:57:11.970 ‫که با یه جعبه واکس رفته سایگون ویتنام 00:57:12.053 --> 00:57:13.721 ‫داد می‌زد: «واکسی‌ـه، واکسی!» 00:57:13.805 --> 00:57:15.807 ‫گفتم نه. ولی اون همش اصرار می‌کرد 00:57:15.890 --> 00:57:19.936 ‫و جویی گفت باشه. ‫من هم رفتم دو تا آبجو بگیرم. 00:57:20.019 --> 00:57:21.688 ‫و اون جعبه توش بمب بود 00:57:21.771 --> 00:57:24.732 ‫«رفتم دو تا آبجو بگیرم. ‫توی جعبه واکس بمب بود.» 00:57:24.816 --> 00:57:26.776 ‫«اون بچه بازش کرد. جویی...» 00:57:26.860 --> 00:57:29.112 ‫بدنش رو تیکه‌تیکه کرد 00:57:29.195 --> 00:57:31.489 ‫افتاد روی زمین و گفت: ‫«پاهام کجان؟» 00:57:31.573 --> 00:57:33.575 ‫دوستِ من! بدنت پاشیده روی من! 00:57:33.658 --> 00:57:36.661 ‫همه جا پر خون بود. ‫سعی داشتم بدنش رو جمع کنم. 00:57:36.744 --> 00:57:39.956 ‫جمعش کردم ولی دل و روده‌اش ‫همش می‌زد بیرون 00:57:40.039 --> 00:57:41.791 ‫و هیچکس کمکمون نمی‌کرد! 00:57:42.417 --> 00:57:45.170 ‫هیچکس کمک نکرد. داشت می‌گفت: ‫«خواهش می‌کنم، می‌خوام برم خونه...» 00:57:45.253 --> 00:57:47.964 ‫«پاهام کدوم گوری هستن؟» ‫نمی‌تونی همچین چیزایی رو از خودت در بیاری 00:57:49.632 --> 00:57:52.510 ‫همچین فیلم‌نامه‌ای رو نمی‌تونی از خودت در بیاری 00:57:53.011 --> 00:57:57.849 ‫مدتی زمان برد تا همه ‫اون داستان‌ها رو هضم کنم 00:57:57.932 --> 00:58:04.606 ‫و توی اون مونولوگِ دیوانه‎‌وار قرارش بدم 00:58:04.689 --> 00:58:06.900 ‫که توی فیلم‌نامه هم نبود 00:58:06.983 --> 00:58:08.943 ‫کتاب اصلی دیوید مورل رو خونده بودم 00:58:09.027 --> 00:58:10.820 ‫کل نکته و تأکید کتاب این بود که 00:58:10.904 --> 00:58:13.781 ‫متوقف کردن این اَبَر ماشین کشتار 00:58:13.865 --> 00:58:15.783 ‫بعد از تموم شدن جنگ 00:58:15.867 --> 00:58:18.828 ‫کار خیلی راحتی نیست 00:58:18.912 --> 00:58:22.457 ‫کل این مفهوم توی فیلم ‫«اولین خون» کنار گذاشته شد 00:58:22.540 --> 00:58:25.835 ‫تغییر دادن صحنه‌ی کشتن اون گروه مسلح 00:58:25.919 --> 00:58:27.962 ‫به زخمی کردن گروه مسلح فکر استالونه بود 00:58:28.046 --> 00:58:31.382 ‫توی آخر فیلم‌نامه اصلی، این شکلی بود که 00:58:31.466 --> 00:58:35.678 ‫سرهنگ تراتمن بهم شلیک می‌کنه 00:58:35.762 --> 00:58:37.180 ‫و با صحنه آهسته می‌میرم 00:58:37.263 --> 00:58:39.516 ‫به کارگردان گفتم: ‫«این خوب نیست.» 00:58:39.599 --> 00:58:43.937 ‫نمی‌خوام کهنه سربازهای ویتنام 00:58:44.020 --> 00:58:46.731 ‫این فیلم و تیر خوردن منو ببینن 00:58:46.814 --> 00:58:51.528 ‫و با خودشون بگن: «پس هیچ ‫امیدی برای من نیست. هیچی.» 00:58:52.153 --> 00:58:56.324 ‫بعدش گذاشتم. داشتن داد می‌زدن ‫که اگه برنگردم 00:58:56.407 --> 00:58:58.159 ‫نقض قرارداد حساب میشه 00:58:59.619 --> 00:59:01.955 ‫توی لاس‌وگاس فیلم‌برداریش کردن 00:59:02.038 --> 00:59:06.584 ‫اونقدر افتضاح بود که مجبور شدن ‫همین نسخه‌ای رو که می‌بینید بسازن 00:59:06.668 --> 00:59:12.173 ‫چون اون موقع هر ماه بیست هزار ‫کهنه‌سرباز و جانباز خودکشی می‌کردن 00:59:12.257 --> 00:59:14.801 ‫گفتم من نمی‌خوام بخشی از ‫این خودکشی‌ها باشم 00:59:14.884 --> 00:59:16.553 ‫و این کار رو هم نمی‌کنم 00:59:22.976 --> 00:59:25.562 ‫اواسط دهه هشتاد کار رمبو رو شروع کردم 00:59:25.645 --> 00:59:28.648 ‫و این کاراکتر یه‌جورایی جنبشی رو راه انداخت 00:59:32.610 --> 00:59:35.780 ‫اولین چیزی که به ذهن آدم ‫می‌رسه قدرت بدنی‌ـشـه 00:59:36.948 --> 00:59:41.327 ‫به‌نظرم چیزی که باعث شد استالونه ‫ستاره‌ی بی‌نقص دهه‌ی هشتاد بشه 00:59:41.411 --> 00:59:45.456 ‫این بود که ویژگی غالبِ ‫اون دهه اغراق و افراط بود 00:59:50.503 --> 00:59:54.632 ‫ولی با اون بدنش و هرج‌ومرج‌ها و ‫قتل‌عام‌هایی که راه می‌نداخت 00:59:54.716 --> 00:59:58.428 ‫مردم خیلی دوست داشتن روانی شدنش رو ببینن 01:00:00.430 --> 01:00:03.474 ‫حتی موقعی که تقریباً شبیه کتاب‌های ‫مصور شده بود، مردم دوستش داشتن 01:00:03.558 --> 01:00:07.520 ‫چون اون نسخه مافوق خودش بود 01:00:09.522 --> 01:00:12.859 ‫تنها رقیبش آرنولد شوارتزنگر بود 01:00:15.403 --> 01:00:20.033 ‫اسلای یهویی با فیلم رمبو ‫وارد زمین بازی من شد 01:00:20.116 --> 01:00:23.369 ‫سیکس پک داشت و همه داشتن ‫راجع به بدنش حرف می‌زدن 01:00:25.288 --> 01:00:27.957 ‫و البته این باعث شد رقابتی شکل بگیره 01:00:28.583 --> 01:00:31.169 ‫اون موقع، مثل بچه کوچیک‌ها بودیم 01:00:31.252 --> 01:00:32.920 ‫کی از چاقوی بزرگتری استفاده می‌کنه؟ 01:00:33.004 --> 01:00:36.424 ‫کی از بزرگترین اسلحه‌ها استفاده می‌کنه و ‫یه دستی نگهشون می‌داره و 01:00:36.507 --> 01:00:38.926 ‫می‌زنه... اینطوری 01:00:39.010 --> 01:00:42.013 ‫کی عضلاتش بیشتره؟ 01:00:42.096 --> 01:00:43.723 ‫کی چربی بدنش کمتره؟ 01:00:43.806 --> 01:00:47.185 ‫داشتیم سر چیزای مسخره دعوا می‌کردیم 01:00:47.769 --> 01:00:50.229 ‫حالا که گذشته رو نگاه می‌کنیم ‫به همه‌شون می‌خندیم 01:00:50.938 --> 01:00:54.233 ‫تأثیر عضله داشتن رو فهمیدیم 01:00:54.317 --> 01:00:58.363 ‫تأثیرش روی ذهن مخاطب دو برابر بود 01:00:58.446 --> 01:01:03.534 ‫همین بود که به فیلم‌های اکشن یه جون تازه داد 01:01:03.618 --> 01:01:05.453 ‫یه نیروی محرکه جدید 01:01:07.872 --> 01:01:10.041 ‫واقعاً با خودم عهد بسته بودم که ‫این ژانر فیلم رو 01:01:10.124 --> 01:01:11.793 ‫سودآور کنم و 01:01:11.876 --> 01:01:15.088 ‫فیلم‌ها سرتاسر دنیا پخش بشن. ‫که موفق هم شدم. 01:01:15.171 --> 01:01:17.799 ‫یه چیز انکار ناپذیر راجع به ‫سیلوستر استالونه هست 01:01:17.882 --> 01:01:19.509 ‫از بازنده، شد قهرمان 01:01:19.592 --> 01:01:24.222 ‫و باعث شد استالونه هم در سطح جهان ‫مشهور بشه و هم حسابی ثروتمند 01:01:24.305 --> 01:01:29.394 ‫استالونه می‌دونه چطور به اینجا رسیده ‫چون می‌دونه بهای موفقیت چیه 01:01:33.189 --> 01:01:34.816 ‫من همیشه پشت سر اسلای بودم 01:01:34.899 --> 01:01:36.234 ‫همیشه یه قدم ازش عقب‌تر بودم 01:01:36.317 --> 01:01:37.985 ‫اون همیشه کارهای خفن‌تر می‌کرد 01:01:38.069 --> 01:01:40.321 ‫بعدش یه سال بعد، ‫من همون کار خفن رو می‌کردم 01:01:40.405 --> 01:01:42.573 ‫ولی تا اون موقع، ‫اون دوباره یه حرکت خفن‌تر می‌زد 01:01:42.574 --> 01:01:43.574 ‫قضیه این شکلی بود 01:01:43.658 --> 01:01:45.618 ‫و اون مدام داشت پیشرفت می‌کرد 01:01:45.702 --> 01:01:48.830 ‫اسلای دست بردار نبود 01:01:48.913 --> 01:01:52.417 ‫نه فقط یه بازیگر یا کارگردان، ‫بلکه یه نیروی قدرتمند توی هالیوود بود 01:01:53.751 --> 01:01:56.421 ‫مردم و طرفدارهات همیشه بهم میگن 01:01:56.504 --> 01:01:59.006 ‫یا باید راکی باشه یا باید رمبو باشه 01:01:59.090 --> 01:02:01.467 ‫این به‌عنوان بازیگر شما رو ناامید نمی‌کنه؟ 01:02:01.551 --> 01:02:02.552 ‫مثل یه سکّه‌ی دو روئـه 01:02:02.635 --> 01:02:07.223 ‫درسته آدمو کلافه می‌کنه ‫ولی اینکه بتونی نه یکی 01:02:07.306 --> 01:02:09.767 ‫دو تا کاراکتر پیدا کنی که اینقدر بشه ‫باهاش همذات پنداری کرد 01:02:09.851 --> 01:02:11.102 ‫اینقدر درکش کرد 01:02:11.185 --> 01:02:13.896 ‫اون‌وقت می‌فهمی کار بزرگی کردی 01:02:13.980 --> 01:02:15.273 ‫یجورایی نادره 01:02:15.356 --> 01:02:17.233 ‫همیشه به فیلم‌های دنباله‌دار معتقد بودم 01:02:17.316 --> 01:02:20.903 ‫چون به‌نظرم اکثر اوقات ‫نمیشه قصه رو توی دو ساعت روایت کرد 01:02:20.987 --> 01:02:23.614 ‫چرا ادامه‌اش ندیم؟ ‫اگه مخاطب دوستش داره، چرا که نه؟ 01:02:25.825 --> 01:02:28.494 ‫به مردم میگم فیلم‌های ‫دنباله‌دار رو دست کم نگیرید 01:02:28.578 --> 01:02:32.039 ‫چون ساختن فیلمی که ‫هیجان و جذابیت فیلم قبلی رو 01:02:32.123 --> 01:02:36.169 ‫حفظ کنه ده برابر سخت‌تره 01:02:38.755 --> 01:02:41.215 ‫خب بعدش توی راکی سه و چهار 01:02:41.299 --> 01:02:46.304 ‫وقتی کاراکتر شباهتش به ‫سیلوستر استالونه واقعی کمتر میشه 01:02:46.387 --> 01:02:48.639 ‫و بیشتر شبیه یه شخصیت کامیک ‫و کتاب مصور میشه 01:02:48.723 --> 01:02:50.850 ‫و حالا نه تنها یه شخصیت کتاب مصوره 01:02:50.933 --> 01:02:53.478 ‫ظاهراً داره با ضد قهرمان‌های ‫کتاب مصور هم می‌جنگه 01:02:53.561 --> 01:02:56.272 ‫انگار رسماً از «مارول کامیکس» ‫اقتباس کرده باشی 01:02:56.355 --> 01:03:01.110 ‫پوچ بودن هدف اصلی توی ‫این فیلم‌ خودش رو تحمیل می‌کنه 01:03:01.194 --> 01:03:04.572 ‫هدف اینه که مخاطب تجربه نهایی استالونه رو 01:03:04.655 --> 01:03:08.868 ‫توی برند راکی ​​تجربه کنه. 01:03:12.455 --> 01:03:15.708 ‫اون مبارزه می‌کرد، کارگردانی می‌کرد ‫نویسندگی می‌کرد 01:03:15.792 --> 01:03:17.627 ‫همه کارها رو انجام می‌داد 01:03:17.710 --> 01:03:21.172 ‫که توی یه فیلم اکشن و جنبشی خیلی سخته 01:03:22.131 --> 01:03:25.218 ‫دولف لاندگرن منو ترکوند 01:03:26.886 --> 01:03:29.180 ‫اون شب بعد مبارزه قلبم متورم شد 01:03:31.098 --> 01:03:33.726 ‫وقتی این اتفاق میفته که ‫قلب به سینه برخورد کنه 01:03:35.436 --> 01:03:38.189 ‫بعدش فشار خونم رفت روی 260 01:03:38.940 --> 01:03:42.985 ‫فکر می‌کردن قراره ریق رحمت رو سر بکشم 01:03:51.744 --> 01:03:53.830 ‫به خودم که اومدم، ‫دیدم توی بخش مراقبت‌های ویژه‌ام 01:03:53.913 --> 01:03:55.206 ‫و یه مشت راهبه دورم رو گرفتن 01:03:55.289 --> 01:03:57.333 ‫با خودم گفتم: «خب، وقت رفتنـه.» 01:03:58.584 --> 01:04:01.212 ‫دولف لاندگرن نُه روز منو انداخت ‫گوشه بیمارستان 01:04:01.295 --> 01:04:03.589 ‫اینطور خلاصه کنم که توی راکی چهار 01:04:03.673 --> 01:04:05.675 ‫کتک خوردی و افتادی زمین 01:04:05.758 --> 01:04:08.344 ‫و دعا می‌کنی یکی بزنه زیر چونه‌ات 01:04:08.427 --> 01:04:10.012 ‫تا دیگه درد نکشی 01:04:10.096 --> 01:04:13.474 ‫ولی یه صدایی از درونت بهت میگه: ‫«یه راند دیگه هم مقاومت کن.» 01:04:16.602 --> 01:04:19.355 ‫به خودم فشار آوردم. ‫واسه همین پنج بار پشتم رو عمل کردن. 01:04:20.022 --> 01:04:23.317 ‫می‌دونستم که نباید بعد از ‫عمل اول این کار رو ادامه بدم 01:04:25.278 --> 01:04:27.864 ‫احتمالاً یه عمل دیگه هم لازم میشه چون می‌دونم 01:04:27.947 --> 01:04:30.199 ‫با خودم میگم دیگه هیچ‌وقت ‫این کار رو نمی‌کنم، ولی می‌کنم 01:04:30.283 --> 01:04:32.451 ‫می‌کنم. نمی‌دونم چرا ولی می‌کنم 01:04:34.579 --> 01:04:38.332 ‫همیشه توی دنیایی پر از تب و تاب و 01:04:38.416 --> 01:04:42.336 ‫چالش‌های فیزیکی بودم 01:04:42.420 --> 01:04:43.921 ‫گمونم بشه اسمش رو گذاشت خشونت 01:05:06.068 --> 01:05:09.864 ‫پدرم توی ارتش بود، سواره‌نظام بود 01:05:09.947 --> 01:05:11.532 ‫نمی‌دونم توی چه ارتشی بود 01:05:11.616 --> 01:05:14.493 ‫ولی حین جنگ جهانی دوم نزدیک ‫مرز مکزیک یه سواره‌نظام داشتن 01:05:14.577 --> 01:05:16.662 ‫پس چوگان بازی کردن رو آماتوری یاد گرفت 01:05:16.746 --> 01:05:18.664 ‫پس من هم زمان زیادی صرف کردم و 01:05:18.748 --> 01:05:21.125 ‫سوارکاری یاد گرفتمم و مدتی بازی کردم 01:05:21.208 --> 01:05:23.210 ‫عجب بازی سرگرم‌کننده‌ایـه 01:05:23.294 --> 01:05:25.713 ‫اسلای یه چوگان‌باز حرفه‌ای شد 01:05:25.796 --> 01:05:28.049 ‫اگه پدرم نمی‌ترسوندش 01:05:28.132 --> 01:05:30.426 ‫می‌تونست بازیکنی باشه که ‫شش هفت تا گل می‌زنه 01:05:30.509 --> 01:05:31.928 ‫واسه همین بود که چوگان رو کنار گذاشت 01:05:33.971 --> 01:05:37.475 ‫وقتی تقریباً چهل سالم شد ‫دوباره بازی رو شروع کردم 01:05:38.392 --> 01:05:42.104 ‫با خودم گفتم: «حالا که توی زندگیم موفق شدم ‫پدر، می‌خوام درست حسابی بازی کنم» 01:05:42.688 --> 01:05:47.276 ‫یه تیم فوق‌العاده جلوی پدرم جمع می‌کنم 01:05:47.360 --> 01:05:49.111 ‫و توی ولینگتون جلوی همدیگه بازی می‌کنیم 01:05:49.195 --> 01:05:51.405 ‫بهترین زمین بازی دنیا 01:05:57.995 --> 01:06:02.041 ‫اسلای استالونه به دنیا نشون داد ‫که چقدر اسب‌سوار و چوگان‌باز ماهریـه 01:06:02.124 --> 01:06:04.418 ‫طوری که بهترین‌های چوگان ‫انگشت به دهن موندن 01:06:08.422 --> 01:06:10.967 ‫داشتم خوب بازی می‌کردم 01:06:11.884 --> 01:06:14.720 ‫با پدرم رقابت تنگاتنگی داشتیم 01:06:17.932 --> 01:06:19.892 ‫رفتم نزدیکش 01:06:23.020 --> 01:06:24.021 ‫پدرم 01:06:24.522 --> 01:06:26.524 ‫با چوب چوگان زد پشتم 01:06:28.067 --> 01:06:29.944 ‫اونقدر محکم منو زد 01:06:31.821 --> 01:06:33.155 ‫که افتادم زمین 01:06:33.239 --> 01:06:34.657 ‫عوامل برنامه «تفریح امشب» هم اونجا بودن 01:06:34.740 --> 01:06:37.535 ‫اسب صاف از روم رد شد ‫نمی‌دونم چطوری منو نکشت 01:06:37.618 --> 01:06:40.121 ‫ولی بالاخره بلند شدم و اولش خیلی درد داشتم 01:06:44.125 --> 01:06:46.460 ‫و گمونم، پدرم همینطوری ‫سوار بر اسب دور شد 01:06:47.503 --> 01:06:51.090 ‫شاید امروز بهترین هیجان ‫زندگی‌مو تجربه کردم 01:06:51.173 --> 01:06:54.427 ‫بالاخره تونستیم با همدیگه 01:06:54.510 --> 01:06:57.054 ‫توی این سطح بالا چوگان بازی کنیم 01:06:57.138 --> 01:07:01.392 ‫اگه دقت می‌کردید، اولین ضربه ناجوانمردانه ‫و تنها ضربه ناجوانمردانه‌ی بازی رو 01:07:01.475 --> 01:07:04.729 ‫پدرم به پسرش زد 01:07:07.815 --> 01:07:09.025 ‫تهش همینجا بود 01:07:09.108 --> 01:07:11.527 ‫دیگه از اون به بعد هیچوقت چوگان بازی نکردم 01:07:11.610 --> 01:07:12.987 ‫همه چی رو فروختم 01:07:13.070 --> 01:07:15.531 ‫همه اسب‌ها و مزرعه و کامیون رو فروختم 01:07:15.614 --> 01:07:17.283 ‫و این پایانش بود 01:07:28.586 --> 01:07:32.339 ‫اصولاً انسان وقتی به دنیا میاد ‫مثل خمیر مجسمه‌سازیـه 01:07:33.340 --> 01:07:37.845 ‫و یه مجسمه‌ساز سنگین‌‌دست ‫روش کار می‌کنه 01:07:37.928 --> 01:07:40.431 ‫و شخصیتمون شکل می‌گیره 01:07:40.514 --> 01:07:44.060 ‫و نمی‌تونی اون کجی‌ها رو درست کنی 01:07:44.685 --> 01:07:46.520 ‫و همین شخصیتت رو شکل میده 01:07:46.604 --> 01:07:49.398 ‫بهش غلبه کردن کار هر کسی نیست. ‫تلاش زیادی می‌خواد. 01:08:03.287 --> 01:08:07.958 ‫گمونم هدفش توی راکی پنج این بود که 01:08:08.042 --> 01:08:11.921 ‫هویت و رگ و ریشه‌اش ‫رو فراموش نکنه 01:08:12.004 --> 01:08:16.884 ‫می‌خواست به ریشه‌اش برگرده ولی فکر ‫نکنم اونطوری که امیدوار بود از آب در اومد 01:08:21.305 --> 01:08:23.766 ‫وقتی می‌خواستم راکی پنج رو بسازم ‫با خودم گفتم 01:08:24.558 --> 01:08:26.519 ‫اگه همه چی رو از دست بدم 01:08:26.602 --> 01:08:30.898 ‫می‌تونم واقعاً برگردم و از نو شروع کنم؟ 01:08:31.816 --> 01:08:34.819 ‫بدون اینکه کسی کمکم کنه 01:08:35.361 --> 01:08:36.821 ‫فهمیدم به آخر خط رسیدم 01:08:36.904 --> 01:08:39.490 ‫واسه همین تامی برام ‫از خانواده خودم مهم‌تر بود 01:08:39.573 --> 01:08:43.035 ‫چون دوباره برام شکوه و افتخار میاره 01:08:43.786 --> 01:08:45.704 ‫قضیه زیادی شخصی بود 01:08:46.872 --> 01:08:51.085 ‫پسرش سیج رو وارد قصه کرد. ‫آوردش توی فیلم‌نامه. 01:08:52.419 --> 01:08:56.841 ‫می‌خواست فرصتی رو بهش بده که ‫بدست آوردنش برای خودش خیلی سخت بود 01:08:59.009 --> 01:09:01.729 ‫چطوری توی زیر زمین همراه ‫پسرت اون صحنه رو نوشتی؟ 01:09:01.804 --> 01:09:04.807 ‫میگه توی بوکس غرق شدی ‫ولی منو نمی‌بینی 01:09:04.890 --> 01:09:07.935 ‫اینو از زندگی و تجربه خودت الهام گرفتی؟ 01:09:08.018 --> 01:09:09.311 ‫متأسفانه آره 01:09:09.395 --> 01:09:12.398 ‫گفتی من شماره یکت هستم. ‫اینو گفتی ولی دروغ گفتی. 01:09:12.481 --> 01:09:14.483 ‫به من و مامان دروغ گفتی! 01:09:14.567 --> 01:09:16.735 ‫من هیچوقت بهتون دروغ نگفتم 01:09:16.819 --> 01:09:18.195 ‫تامی به کمکم نیاز داشت 01:09:18.279 --> 01:09:19.572 ‫من هم داشتم 01:09:21.115 --> 01:09:24.160 ‫رفتم سراغ کاری که واقعاً 01:09:25.119 --> 01:09:28.289 ‫دوست داشتم توی زندگی واقعی انجام بدم 01:09:28.956 --> 01:09:31.625 ‫ولی نمی‌تونستم توی واقعیت انجامش بدم 01:09:32.334 --> 01:09:37.590 ‫بنابراین معمولاً این کار رو با جادوی سینما 01:09:38.090 --> 01:09:39.133 ‫و نمایشی انجامش میدم. 01:09:40.509 --> 01:09:42.553 ‫اگه می‌خوای چیزی رو به ارث بذاری 01:09:42.636 --> 01:09:45.806 ‫برای پسرت به ارث بذارش، ‫محض رضای خدا! 01:09:45.890 --> 01:09:50.477 ‫حرفاش، موقعی که دارم پسرم رو از دست ‫میدم و دچار شکست عصبی شدم 01:09:50.561 --> 01:09:54.356 ‫«من اینو نمی‌خواستم. فقط می‌خوام ‫برگردیم به نقطه شروع.» 01:09:54.440 --> 01:09:56.025 ‫دهنم رو سرویس کرد 01:09:57.193 --> 01:09:58.736 ‫«پسرت رو نجات بده.» 01:09:59.778 --> 01:10:01.071 ‫بیشترش درسته 01:10:01.155 --> 01:10:04.825 ‫متأسفانه گاهی بعضی چیزها ‫رو به خانواده‌ات ترجیح میدی 01:10:05.784 --> 01:10:12.124 ‫و تبعاتش ویرانگر و نابودکننده‌ست 01:10:13.125 --> 01:10:15.628 ‫سعی کردم عقاید و فلسفه‌هام رو بیان کنم 01:10:15.711 --> 01:10:20.466 ‫که اون همه شهرت و اعتبار جهانی و طرفدار 01:10:20.549 --> 01:10:22.843 ‫هیچ ارزشی ندارن وقتی ‫نتونی شب راحت بخوابی 01:10:22.927 --> 01:10:27.056 ‫وقتی کسی کنارت نیست، ‫کسی که از گوشت و خون خودتـه 01:10:27.139 --> 01:10:31.644 ‫راکی پنج شاید یه‌کم زیادی شخصی شد 01:10:32.436 --> 01:10:35.439 ‫مخاطب‌ها زیاد خوششون نیومد 01:10:36.565 --> 01:10:39.193 ‫قبلاً به مردم می‌گفتم: ‫«هرگز نیمه دوم بیوگرافی 01:10:39.276 --> 01:10:41.445 ‫یه ستاره رو نگاه نکنید.» 01:10:41.528 --> 01:10:44.073 ‫چون همیشه خلاصه‌اش اینـه: ‫«بالاخره به اوج رسیدی 01:10:44.156 --> 01:10:47.451 ‫دنیا توی دستتـه و بعدش... 01:10:47.534 --> 01:10:49.870 ‫خب، منتظر زمین خوردن باش.» 01:10:49.954 --> 01:10:52.873 ‫اسلای! اسلای! 01:10:52.957 --> 01:10:57.461 ‫اگه بهم می‌گفتن که در طول عمرم ‫فقط می‌تونم 25 تا فیلم بسازم 01:11:00.005 --> 01:11:02.132 ‫انتخاب‌هام خیلی متفاوت می‌بود 01:11:02.216 --> 01:11:04.802 ‫حالا یهویی رفتی سراغ ‫فیلم‌های خنده‌دار و لودگی 01:11:04.885 --> 01:11:06.720 ‫انگار 180 درجه تغییر کردی 01:11:06.804 --> 01:11:08.847 ‫لودگی. شکل از هنر که مُرده 01:11:09.640 --> 01:11:13.060 ‫لودگی کمدی نیست. ‫فقط هار هار خندیدنـه 01:11:13.143 --> 01:11:14.311 ‫خط داستانیش خیلی سریعـه 01:11:14.395 --> 01:11:16.897 ‫از محدوده‌ات خارج میشی 01:11:16.981 --> 01:11:18.732 ‫میری سراغ لودگی 01:11:18.816 --> 01:11:20.276 ‫انگار خودت دنبال شکستی 01:11:20.359 --> 01:11:22.111 ‫می‌گیری چی میگم؟ 01:11:22.695 --> 01:11:26.115 ‫اگه حریص باشی ‫همیشه سعی می‌کنی پیشرفت کنی 01:11:26.198 --> 01:11:29.868 ‫طبیعی بود که اسلای بخواد ‫وارد کارهای کمدی بشه 01:11:30.619 --> 01:11:32.663 ‫کدوم یکی از فیلم‌هات تو رو از هویتت 01:11:32.746 --> 01:11:33.956 ‫- خیلی دور کرد؟ ‫- آره 01:11:34.039 --> 01:11:37.126 ‫بدون شک. این. همین 01:11:37.209 --> 01:11:38.919 ‫فیلم «ایست! وگرنه مادرم شلیک می‌کند» 01:11:39.003 --> 01:11:42.006 ‫یه فیلم‌نامه رو به مدیر برنامه‌های من 01:11:42.089 --> 01:11:44.383 ‫و سیلوستر نشون دادن 01:11:44.466 --> 01:11:47.845 ‫موقعی که خوندمش گفتم: ‫«فکر نکنم بتونم این نقش رو بازی کنم.» 01:11:47.928 --> 01:11:50.055 ‫ولی عمداً تمایل نداشتنم رو بهشون نگفتم 01:11:50.139 --> 01:11:53.434 ‫اونا بلافاصله با سیلوستر تماس گرفتن و ‫گفتن «آرنولد فیلم رو می‌خواد.» 01:11:53.517 --> 01:11:58.188 ‫پس اسلای دیوونه شد که ‫من این فیلم رو می‌خوام 01:11:58.272 --> 01:12:01.692 ‫بعدش نقش رو قبول کرد و توش بازی کرد 01:12:01.775 --> 01:12:02.776 ‫و بقیش دیگه خاطراتـه 01:12:02.860 --> 01:12:05.904 ‫اون توی فیلم‌هایی بازی می‌کرد ‫که براش مناسب نبود 01:12:05.988 --> 01:12:08.574 ‫یا به نظر نمیومد براش مناسب باشه 01:12:09.199 --> 01:12:13.162 ‫توی اون فیلم‌ها همون سیلوستر ‫استالونه‌ای بود که می‌شناسیم 01:12:13.245 --> 01:12:15.956 ‫فقط محیطش جور نبود 01:12:16.040 --> 01:12:20.586 ‫نمی‌تونم خودمو از حقیقتِ هویتم جدا کنم، ‫هرچند مدتی تلاش کردم. 01:12:20.669 --> 01:12:23.505 ‫فیلم‌های کمدی بازی کردم، ‫با اینکه یجورایی مثل ماجراجویی بود 01:12:23.589 --> 01:12:25.632 ‫واقعاً تلاش بی‌خودی بود 01:12:25.716 --> 01:12:27.634 ‫می‌تونستم با وقتم کارهای خیلی بهتری بکنم 01:12:27.718 --> 01:12:29.511 ‫گمونم مردم خیلی ناامید شدن 01:12:29.595 --> 01:12:32.806 ‫مثلاً گفتن: «چرا کاری رو ‫نمی‌کنی که باید بکنی؟» 01:12:32.890 --> 01:12:34.975 ‫یعنی برگردم به ریشه‌هام 01:12:35.059 --> 01:12:38.937 ‫من به کم‌گویی معروف بودم 01:12:39.021 --> 01:12:40.898 ‫کمتر صحبت می‌کردم و 01:12:40.981 --> 01:12:42.441 ‫بیشتر کارهام اکشن و جنبشی بود 01:12:42.524 --> 01:12:44.026 ‫به همین معروف بودم 01:12:44.651 --> 01:12:48.197 ‫اون واقعاً مثل یه اکشن فیگور گنده‌ست 01:12:48.280 --> 01:12:50.115 ‫که اصلاً حرف نمی‌زنه 01:12:50.199 --> 01:12:51.867 ‫اون نقش اصلی یه فیلم اکشنـه 01:12:51.950 --> 01:12:56.038 ‫یکی توی زندانـه ‫اون یکی توی قطاره 01:12:56.121 --> 01:13:00.167 ‫رسیدم به جایی که گفتم: ‫«خیلی‌خب. اکشن اکشن اکشن.» 01:13:00.250 --> 01:13:02.044 ‫«چیکار داری می‌کنی؟» 01:13:02.127 --> 01:13:04.207 ‫کاراکترهاش دیگه آنچنان کاراکتر نبودن 01:13:04.254 --> 01:13:06.006 ‫و بیشتر نقش اصلی بودن 01:13:06.090 --> 01:13:07.966 ‫و فیلم «سرزمین پلیس» ‫ما رو به همین برگردوند 01:13:10.344 --> 01:13:12.930 ‫دیگه توی کارم لذتی حس نمی‌کردم 01:13:13.013 --> 01:13:16.934 ‫حس کردم چالش‌هام فقط بدنی و فیزیکی هستن 01:13:17.017 --> 01:13:20.312 ‫و به ابعاد کاراکترهام هیچ ربطی ندارن 01:13:20.396 --> 01:13:24.566 ‫که کاملاً به مهارت بازیگری بستگی داره 01:13:26.276 --> 01:13:28.404 ‫بعدش با خودم گفتم باید جلوش رو بگیرم 01:13:28.487 --> 01:13:31.407 ‫باید سعی کنم به کاری برگردم که ‫بیشتر ازش لذت می‌برم 01:13:31.490 --> 01:13:34.118 ‫و محیطش ارتباط بیشتری با بقیه بازیگرها داره 01:13:34.201 --> 01:13:36.412 ‫و موقعی که شرکت «میرامکس» ‫فیلم‌نامه سرزمین پلیس رو نشونم داد 01:13:36.495 --> 01:13:38.497 ‫گفتن این فیلم قراره سخت باشه 01:13:38.580 --> 01:13:41.500 ‫چون باید خودت رو از تمام ویژگی‌هایی که 01:13:41.583 --> 01:13:44.420 ‫طی ده سال گذشته داشتی دور کنی 01:13:44.503 --> 01:13:47.214 ‫که یعنی باید 13 کیلو وزنت رو بیشتر کنی 01:13:47.297 --> 01:13:50.884 ‫باید به شدت مطیع، چاپلوس و خجالتی باشی 01:13:51.552 --> 01:13:54.263 ‫وقتش بود از این رو به اون رو بشم 01:13:54.346 --> 01:13:57.641 ‫که به معنای واقعی شخصیتی که ‫درونم دارم رو بروز بدم 01:13:57.724 --> 01:14:00.602 ‫پس این شانس توئـه که ‫به‌عنوان یه بازیگر جدی گرفته بشی؟ 01:14:00.686 --> 01:14:05.190 ‫خب، دلم می‌خواد بدونم فرصتش رو داشتم 01:14:05.274 --> 01:14:08.152 ‫با بازیگرهای بزرگ کار کنم و ‫ببینم می‌تونم از پسش بر بیام یا نه 01:14:08.235 --> 01:14:10.779 ‫- ببخشید ‫- مو، عذر می‌خوام. همینطوری اومد داخل 01:14:10.863 --> 01:14:12.364 ‫شرمنده که همینطوری ‫سرمو انداختم پایین اومدم تو 01:14:12.448 --> 01:14:14.616 ‫وقتی اون صحنه‌ رو با ‫رابرت دنیرو بازی کردم 01:14:14.700 --> 01:14:16.618 ‫بیست سال بود که منتظر اون صحنه بودم 01:14:16.702 --> 01:14:20.706 ‫همه می‌گفتن: «عجب افتضاحی از آب در میاد.» 01:14:21.415 --> 01:14:23.750 ‫این کارها چیه؟ اومدی سراغم و... 01:14:23.834 --> 01:14:25.419 ‫داشتم دیالوگ‌هام رو می‌گفتم 01:14:25.502 --> 01:14:29.590 ‫و حس کردم بابی با تمام ‫پتانسیلش باهام برخورد نمی‌کنه 01:14:29.673 --> 01:14:32.468 ‫می‌خواستم با تمام وجود باهام بازی کنه 01:14:33.218 --> 01:14:36.972 ‫می‌خواستم با تمام وجود بهم حمله کنه 01:14:37.055 --> 01:14:39.683 ‫طوری که حس کنم 01:14:40.809 --> 01:14:42.436 ‫دارم نقش رو درست بازی می‌کنم 01:14:42.519 --> 01:14:45.355 ‫باید با حال خراب از اون اتاق خارج بشم 01:14:46.648 --> 01:14:51.528 ‫با خودم گفتم: «خارج از فیلم‌نامه عمل می‌کنم ‫و سعی می‌کنم تحریکش کنم.» 01:14:51.612 --> 01:14:54.281 ‫داشتیم صحنه رو می‌گرفتیم ‫و رسیدیم به دیالوگ آخر 01:14:54.364 --> 01:14:55.908 ‫«دیگه نمی‌تونم کمکت کنم.» 01:14:55.991 --> 01:14:58.076 ‫حالا، می‌دونستم چی فکر می‌کنه 01:14:58.160 --> 01:15:01.038 ‫«خیلی‌خب، صحنه تموم شد.» ‫ولی من گفتم: «وایسا، یه لحظه وایسا.» 01:15:01.121 --> 01:15:05.083 ‫«تو گفتی اگه کمک خواستم کنارم هستی.» 01:15:05.167 --> 01:15:06.168 ‫«می‌تونم بیام اینجا و...» 01:15:06.251 --> 01:15:08.504 ‫اون گفت: «ببین تموم شد. ‫همه چی تموم شد.» 01:15:08.587 --> 01:15:11.215 ‫«نه. ولی تموم نشده. ‫کاری رو که می‌خواستی کردم.» 01:15:11.298 --> 01:15:13.050 ‫«دقیقاً همون کاری رو کردم که می‌خواستی.» 01:15:13.133 --> 01:15:15.260 ‫«حالا میگی که دیگه مهم نیست؟» 01:15:15.344 --> 01:15:17.429 ‫«فقط یه فرصت بهم بده. ‫ببین چی میگم.» 01:15:17.513 --> 01:15:19.640 ‫اون هم داد زد: ‫«گوش کن مرتیکه‌ی کـَر!» 01:15:19.723 --> 01:15:21.266 ‫گوش کن مرتیکه‌ی کـَر! 01:15:21.350 --> 01:15:23.560 ‫موقعی بهت فرصت دادم ‫که کاری از دستمون برمی‌اومد 01:15:23.644 --> 01:15:26.772 ‫بهت فرصت پلیس شدن دادم ‫و تو خرابش کردی! 01:15:26.855 --> 01:15:29.233 ‫آره لعنتی! ممنون بابی 01:15:32.528 --> 01:15:34.071 ‫ولی خوب نبود 01:15:34.154 --> 01:15:35.364 ‫جواب نداد 01:15:36.198 --> 01:15:40.285 ‫اون بار این فیلم رو به دوش کشید ‫ولی با قدرت کاراکترش 01:15:40.369 --> 01:15:42.931 ‫همه لحظات برجسته و ‫دیالوگ‌های مهم داشتن 01:15:42.955 --> 01:15:47.876 ‫بازیش بر اساس جزئیات کوچیک و ‫لحظات زودگذر توی توصیف شخصیتش بود. 01:15:49.294 --> 01:15:53.215 ‫انگار استالونه جلوی خودش رو گرفته 01:15:53.298 --> 01:15:56.301 ‫انگار یه راز عمیقی توی دلش داره 01:15:57.761 --> 01:16:02.015 ‫ای‌کاش جیمز منگولد بیشتر ‫به کار استالونه ایمان داشت 01:16:02.099 --> 01:16:05.018 ‫چون اون ناراحتی بی‌دلیل نبود 01:16:05.102 --> 01:16:07.646 ‫گمونم اون فیلم یجورایی ناامیدش کرد 01:16:07.729 --> 01:16:10.899 ‫فکر کنم بابت اون فیلم ‫به اندازه‌ای که حقش بود ازش تقدیر نشد 01:16:10.983 --> 01:16:12.859 ‫این خیلی ناامیدش کرد 01:16:15.279 --> 01:16:18.115 ‫داشتم از خودم مأیوس می‌شدم 01:16:18.198 --> 01:16:23.620 ‫شاید این مسیر طبیعیم رو به ‫فراموشی و از کار افتادگی باشه 01:16:23.704 --> 01:16:25.539 ‫شاید سفرم همینـه 01:16:25.622 --> 01:16:29.418 ‫نمیشه که همه تا ابد توی اوج‌شون باشن 01:16:31.712 --> 01:16:34.172 ‫اون موقع متوجه شدم 01:16:34.256 --> 01:16:36.383 ‫موندن توی حیطه‌ی خودت خیلی مهمـه 01:16:36.466 --> 01:16:38.218 ‫که متخصصش باشی 01:16:39.678 --> 01:16:40.887 ‫مثل یه هنرمند 01:16:40.971 --> 01:16:43.348 ‫تو اون سبک خاص رو داری، ‫مثل «مارک روتکو» 01:16:43.432 --> 01:16:46.226 ‫و هیچکس مثل روتکو نمی‌تونه ‫آثار روتکو رو خلق کنه 01:16:47.644 --> 01:16:51.440 ‫همه میگن: «می‌تونیم بازیگر ‫همه‌جانبه باشیم.» 01:16:51.523 --> 01:16:53.317 ‫«می‌تونیم هر نقشی رو بازی کنیم.» ‫نه نمی‌تونید 01:16:54.067 --> 01:16:57.321 ‫شما نقاط ضعف آشکار و ‫نقاط قوت بزرگی دارید. 01:16:57.404 --> 01:16:59.448 ‫من گفتم روی نقاط قوتم تمرکز می‌کنم 01:16:59.531 --> 01:17:02.534 ‫سعی نکن با نگاهت به من ‫شخصیت‌های شکسپیر رو مجسم کنی 01:17:03.535 --> 01:17:07.623 ‫اون این دو تا کاراکتر رو داره که ‫همیشه می‌تونه بهشون برگرده 01:17:07.706 --> 01:17:11.084 ‫تا هر تحسین یا حس مشروعیتی که ‫احساس می‌کنه از دست داده 01:17:11.168 --> 01:17:12.419 ‫دوباره بدست بیاره 01:17:12.502 --> 01:17:14.921 ‫هر باری که نقش راکی یا ‫رمبو رو بازی می‌کنه 01:17:15.005 --> 01:17:16.340 ‫می‌تونه بدستشون بیاره 01:17:16.423 --> 01:17:18.884 ‫اون کاراکترها تا ابد براش جاودانه هستن 01:17:18.967 --> 01:17:21.803 ‫اونا نقاطی هستن که اون همیشه می‌تونه ‫برای شروع دوباره بهشون برگرده 01:17:21.887 --> 01:17:24.640 ‫توی فیلمی مثل راکی شش 01:17:24.723 --> 01:17:29.853 ‫که برای من افتخارآورترین دستاورد زندگی‌مـه 01:17:29.936 --> 01:17:33.357 ‫چون دنباله راکی پنجـه 01:17:33.440 --> 01:17:34.941 ‫19 سال بعد 01:17:35.484 --> 01:17:40.489 ‫راکی یه نسل کامل رو از دست داد که ‫بزرگ شدن و اصلاً نمی‌دونستن اون کیه 01:17:40.572 --> 01:17:44.951 ‫اون کاراکتر اونقدر برای خودم ‫و خیلی‌ها با ارزش بود 01:17:45.035 --> 01:17:48.622 ‫و خداحافظی بی‌رحمانه توی راکی پنج 01:17:48.705 --> 01:17:49.956 ‫منو آزار می‌داد 01:17:50.040 --> 01:17:54.044 ‫پس ساعت‌های بی‌پایانی رو ‫صرف نوشتن و بازنویسی 01:17:54.127 --> 01:17:56.254 ‫فیلم‌نامه «راکی بالبوآ» کردم 01:17:56.338 --> 01:17:59.633 ‫تهیه‌کننده گفت: «مگه از رو نعش ما رد بشی. ‫بهت که گفتیم، محاله.» 01:17:59.716 --> 01:18:00.967 ‫رئیس استودیوها می‌گفتن 01:18:01.051 --> 01:18:04.763 ‫هیچکس قبولش نکرد. ‫«راکی کارش تمومـه و تو هم همینطور.» 01:18:04.846 --> 01:18:07.516 ‫بی‌رحمانه بود. ‫هیچکس نمی‌خواست این فیلم رو بسازه. 01:18:07.599 --> 01:18:10.602 ‫اونا خندیدن. حتی همسرم گفت ‫«خواهش می‌کنم بس کن.» 01:18:10.686 --> 01:18:13.563 ‫ولی نمی‌دونست هدفم چیه 01:18:13.647 --> 01:18:15.315 ‫نمی‌خواستم فیلم مربوط به بوکس بسازم 01:18:16.400 --> 01:18:21.029 ‫می‌خواستم فیلمی باشه که نشون بده ‫چطوری بعد از دست دادن 01:18:21.113 --> 01:18:24.157 ‫چیزهایی که خیلی دوستشون داریم، ‫راهمون رو ادامه بدیم 01:18:24.783 --> 01:18:28.245 ‫این همون چیزیـه که توی فیلم ‫با مرگ آدرین نشون داده شده 01:18:28.328 --> 01:18:31.331 ‫اون حس وحشتناک رو درونت داری 01:18:31.415 --> 01:18:33.875 ‫که چقدر زندگی ناقص شده 01:18:33.959 --> 01:18:36.503 ‫و دیگه نمی‌تونی بدون همسرت ادامه بدی 01:18:36.586 --> 01:18:39.673 ‫هرگز به چیزی که فکرشو می‌کردی نرسیدی 01:18:39.756 --> 01:18:41.133 ‫هیچوقت به اندازه کافی دوستش نداشتی 01:18:41.216 --> 01:18:44.594 ‫هیچوقت به مردم احترام نذاشتی، ‫هیچوقت نگفتی ممنون 01:18:44.678 --> 01:18:47.764 ‫درمورد این چیزها توی زیرزمین حرف زدی 01:18:49.182 --> 01:18:50.559 ‫که باعث پشیمونیـه 01:18:51.393 --> 01:18:55.772 ‫با خودم گفتم: «وای، چقدر از این ‫پشیمونی‌ها دارم.» و این شد موضوع فیلم. 01:18:55.856 --> 01:18:59.651 ‫اون می‌جنگه تا خودش رو از درد خالی کنه 01:19:00.235 --> 01:19:01.319 ‫از گذشته 01:19:01.403 --> 01:19:05.031 ‫اون میگه: «می‌خوام درد قدیمی رو ‫با درد جدید جایگزین کنم.» 01:19:05.115 --> 01:19:07.284 ‫یعنی می‌خوام ضربه بخورم 01:19:07.909 --> 01:19:11.621 ‫شاید اتفاقات زیرزمین رو فراموش کنم 01:19:12.205 --> 01:19:15.375 ‫داشتم با پسرم درمورد ‫چگونگی آینده حرف می‌زدم 01:19:16.626 --> 01:19:20.380 ‫با خودم گفتم، زندگی شکست‌ناپذیره. ‫نمی‌تونی شکستش بدی. 01:19:21.381 --> 01:19:23.467 ‫فقط باید بری توی حالت تدافعی 01:19:26.386 --> 01:19:30.849 ‫این الهام بخش این دیالوگ شد: ‫«هیچکس محکم‌تر از زندگی مشت نمی‌زنه.» 01:19:32.350 --> 01:19:36.480 ‫عادت دارم کلمه اضافه کنم 01:19:36.563 --> 01:19:37.647 ‫داشتیم صحنه رو فیلم‌برداری می‌کردیم 01:19:37.731 --> 01:19:40.609 ‫سه چهارم صحنه رو کامل کردم و اونا گفتن: 01:19:40.692 --> 01:19:43.653 ‫«چرا اون کلمه رو اضافه کردی؟ ‫همینطوریش خوب بود.» 01:19:43.737 --> 01:19:47.616 ‫سر اون صحنه خیلی اصرار کردم 01:19:47.699 --> 01:19:48.992 ‫ساده‌ست 01:19:49.075 --> 01:19:52.496 ‫پیغامش خیلی واضحـه 01:19:53.038 --> 01:19:55.832 ‫هیجان‌زده و غیر قابل کنترل هم نبود 01:19:55.916 --> 01:19:58.001 ‫توی بغلم بودی 01:19:58.835 --> 01:20:01.129 ‫بلندت کردم و به مادرت گفتم 01:20:01.213 --> 01:20:03.840 ‫«این بچه باید بهترین بچه‌ی دنیا بشه.» 01:20:03.924 --> 01:20:06.802 ‫«این بچه باید بهتر از هر کسی باشه که دیدی.» 01:20:06.885 --> 01:20:09.429 ‫داره از روی محبت حرف می‌زنه 01:20:09.513 --> 01:20:10.889 ‫اون این بچه رو دوست داره 01:20:10.972 --> 01:20:13.433 ‫دنیا همه‌اش آفتابی و رنگین‌کمون نیست 01:20:13.517 --> 01:20:15.602 ‫جای خیلی کثافت و بدیـه 01:20:15.685 --> 01:20:17.479 ‫برام مهم نیست چقدر سرسختی 01:20:17.562 --> 01:20:19.147 ‫تو رو به زانو در میاره و 01:20:19.231 --> 01:20:21.650 ‫اگه جلوش رو نگیری ‫تا ابد همونطوری نگهت می‌داره 01:20:21.733 --> 01:20:23.735 ‫تو، من یا هیچکس 01:20:23.819 --> 01:20:25.862 ‫نمی‌تونه محکم‌تر از زندگی ضربه بزنه 01:20:25.946 --> 01:20:27.989 ‫ولی مسأله محکم ضربه زدن نیست 01:20:28.073 --> 01:20:31.701 ‫مسأله اینـه که چقدر توان داری بعد ‫از ضربه خوردن به راهت ادامه بدی 01:20:31.785 --> 01:20:34.663 ‫چقدر تاب و تحمل داری ‫و به راهت ادامه میدی 01:20:38.750 --> 01:20:41.628 ‫همیشه می‌خواستم فیلم راکی یک رو 01:20:41.711 --> 01:20:43.839 ‫با این فیلم ترکیب کنم 01:20:43.922 --> 01:20:46.049 ‫و نشون بدم زندگی چقدر سریع می‌گذره 01:20:47.133 --> 01:20:51.888 ‫زندگی تا چهل سالگی فرآیندش جمعـه، ‫بعدش میشه تفریق 01:20:51.972 --> 01:20:53.974 ‫بچه‌هات میرن دنبال زندگی‌شون 01:20:54.057 --> 01:20:58.228 ‫دوستات میرن، بعضیاشون می‌میرن، ‫دیگه شغلی نداری 01:20:58.854 --> 01:20:59.729 ‫تموم 01:20:59.813 --> 01:21:00.981 ‫همه چی 01:21:09.781 --> 01:21:11.825 ‫توی فیلم یه دیالوگی هست: 01:21:11.908 --> 01:21:15.245 ‫«خیلی خوشحالم که به دنیا اومدی چون ‫حالا می‌تونم از چشمای تو زندگی کنم.» 01:21:15.328 --> 01:21:18.331 ‫به‌نظرم این چیزیـه که والدین ‫از بچه‌هاشون می‌خوان 01:21:18.415 --> 01:21:21.001 ‫بچه‌ات رو توی سلسله‌ات می‌بینی ‫انگار زندگی تا ابد ادامه داره 01:21:21.084 --> 01:21:23.336 ‫تا وقتی که اون زنده‌ست، ‫خاطراتت همیشه زنده‌ست 01:21:23.420 --> 01:21:25.922 ‫که کار درستی کردی. ‫یعنی، امیدواری اینطور باشه 01:21:40.270 --> 01:21:42.188 ‫سری فیلم‌های راکی‌ـت موفق بود 01:21:42.272 --> 01:21:44.190 ‫همینطور سری رمبوت 01:21:44.274 --> 01:21:47.152 ‫ولی بعد از این همه موفقیت، ‫بالاخره یه جایی بقیه بهت میگن 01:21:47.235 --> 01:21:50.447 ‫«خب، شاید دیگه واسه بازی کردن ‫این نقش‌ها پیر شدی.» 01:21:50.530 --> 01:21:53.450 ‫و یهویی مدیر برنامه‌ات میگه: ‫«شاید نمی‌تونیم کمکی بهت بکنیم.» 01:21:53.533 --> 01:21:55.619 ‫این چهارمین دو راهیـه 01:21:55.702 --> 01:21:59.414 ‫خیلی‌خب؛ به حرفشون گوش میدم؟ ‫یا چه حسی دارم؟ 01:21:59.497 --> 01:22:00.999 ‫هنوز حس رقابت داری؟ 01:22:01.082 --> 01:22:04.836 ‫به قول راکی که می‌گفت، ‫توی زیرزمین چیزی هست؟ 01:22:04.920 --> 01:22:08.548 ‫و من جواب می‌دادم: «آره، ولی ‫باید متناسب با سنم انجامش بدم.» 01:22:08.632 --> 01:22:11.051 ‫همون موقع بود که به ‫فکر «بی‌مصرف‌ها» افتادم 01:22:13.219 --> 01:22:16.598 ‫به یه مهمونی یادبود ستاره‌های ‫راک اند رول رفتم 01:22:17.766 --> 01:22:20.477 ‫به همسرم گفتم: ‫«وای اینا چقدر محشرن.» 01:22:20.560 --> 01:22:24.022 ‫همسرم داشت نگاهم می‌کرد. ‫گفتم: «تازه بهترم میشه.» 01:22:24.105 --> 01:22:25.190 ‫بوم! 01:22:25.273 --> 01:22:30.278 ‫یهویی یه یارویی با شلوار داکرز گشادی که 01:22:30.362 --> 01:22:34.115 ‫اونقدر روش نشسته بود و ‫چروک شده بود اومد 01:22:34.199 --> 01:22:37.160 ‫یا خدا، چه فکر بکری 01:22:37.243 --> 01:22:41.623 ‫کل بلیط‌ها فروخته شده بودن. ‫همه آدمای روی صحنه از کار افتاده بودن 01:22:41.706 --> 01:22:44.000 ‫ولی اینکه هزاران نفر اومده بودن 01:22:44.084 --> 01:22:48.380 ‫تا این ستاره‌های سابق رو ببینن 01:22:48.463 --> 01:22:50.966 ‫گفتم: «باید یه چیزی اینجا باشه.» 01:22:51.049 --> 01:22:53.510 ‫گفتم: «بذار همین کار رو ‫با بازیگرهای اکشن بکنم.» 01:22:55.220 --> 01:22:58.473 ‫و این یه رویداد سینمایی ساخت 01:23:00.058 --> 01:23:02.000 ‫تبلیغ فیلم این نبود که بگیم ‫«استالونه در بی‌مصرف‌ها» 01:23:02.001 --> 01:23:03.686 ‫بلکه استالونه خودش یه بی‌مصرفـه 01:23:03.728 --> 01:23:08.525 ‫نه، اون عضو این گروهیـه ‫که قبلاً پرافتخار بود 01:23:08.608 --> 01:23:13.738 ‫«لعنتی، از روی کنجکاوی هم که شده ‫باید برم این فیلم رو ببینم.» 01:23:14.531 --> 01:23:18.743 ‫چه فکر خوبی! ‫اینکه همه این قهرمان‌های اکشن 01:23:18.827 --> 01:23:21.538 ‫از دهه هشتاد و نود و دوهزار رو 01:23:21.621 --> 01:23:23.873 ‫با هم توی یه فیلم جمع کنی. 01:23:26.501 --> 01:23:29.087 ‫استالونه توی این سن یه ویژگی خاص داره 01:23:29.170 --> 01:23:31.297 ‫اینکه تجربه‌اش رو قبول کرده 01:23:31.381 --> 01:23:33.216 ‫که اینقدر دووم آورده 01:23:33.299 --> 01:23:37.303 ‫یعنی، مطمئن نیستم که ‫اصلاً باید زنده باشه؟ نمی‌دونم! 01:23:39.097 --> 01:23:41.933 ‫واسه یه ستاره فیلم اکشن غیر عادی نیست 01:23:42.017 --> 01:23:44.436 ‫که حین فیلم‌برداری آسیب ببینه 01:23:44.519 --> 01:23:48.440 ‫ولی گمونم واضحـه که اسلای ‫تا سر حد مرگ پیش رفت 01:23:49.441 --> 01:23:50.817 ‫فکر می‌کردم زیادیـه 01:23:52.861 --> 01:23:54.779 ‫تمام مدت خانواده اونجا کنارم بود 01:23:54.863 --> 01:23:56.990 ‫براشون خیلی سخت بود 01:23:57.073 --> 01:24:00.660 ‫چون خیلی پریشون و داغون بودم و 01:24:00.744 --> 01:24:03.747 ‫برونشیت و عفونت داشتم و ‫گردنم ترک برداشته بود 01:24:03.830 --> 01:24:05.623 ‫همینطور ادامه داشت 01:24:05.707 --> 01:24:07.876 ‫پس اونا زیاد راضی نبودن 01:24:08.418 --> 01:24:10.538 ‫آره شب‌ها کار می‌کرد. ‫اصلاً نخوابیده 01:24:10.587 --> 01:24:12.255 ‫حالا دوباره باید کل شب رو کار کنه 01:24:12.338 --> 01:24:15.592 ‫باید بیاد خونه و بلافاصله عمل کنه 01:24:16.468 --> 01:24:20.388 ‫راستش رو بگم، هیچ‌وقت بعد از فیلم ‫بی‌مصرف‌ها یک حالم خوبِ خوب نشد 01:24:20.472 --> 01:24:24.726 ‫بلایی سر بدنم آورد که ‫دیگه هیچوقت مثل قبل نشدم 01:24:24.809 --> 01:24:26.061 ‫هیچوقت 01:24:26.144 --> 01:24:28.229 ‫و با خودت میگی: ‫«واقعاً ارزششو داشت؟» 01:24:28.313 --> 01:24:30.857 ‫این کار رو واسه تأیید مردم می‌کنی؟ 01:24:31.858 --> 01:24:36.488 ‫واقعاً؟ مثل بچه‌ای که ‫نوازش پدرش رو می‌خواد 01:24:36.571 --> 01:24:38.114 ‫که مدام بهش دلگرمی بده 01:24:38.198 --> 01:24:39.199 ‫ولی این حقیقت بود 01:24:44.746 --> 01:24:48.291 ‫به این فیلم خیلی علاقه داری. چرا؟ ‫(شیر در زمستان) 01:24:49.375 --> 01:24:52.504 ‫این فیلم منو یاد پدرم می‌ندازه 01:24:54.089 --> 01:24:57.383 ‫هیچوقت صدام نکردی. ‫هیچوقت اسمم رو نگفتی. 01:24:58.968 --> 01:25:00.970 ‫حاضر بودم راه برم، سینه‌خیز برم 01:25:01.471 --> 01:25:03.014 ‫حاضر بودم هر کاری کنم 01:25:04.766 --> 01:25:08.311 ‫تقصیر من نیست. ‫گردن من ننداز! 01:25:11.064 --> 01:25:15.985 ‫این فوق‌العاده‌ترین فیلمی 01:25:16.069 --> 01:25:17.946 ‫که خیلی دقیق به 01:25:18.029 --> 01:25:24.994 ‫جوهر واقعی نیاز انسانی می‌پردازه 01:25:26.704 --> 01:25:29.415 ‫عشق متقابل 01:25:30.083 --> 01:25:31.709 ‫تو پسر من نیستی! 01:25:33.002 --> 01:25:34.587 ‫ما ارتباطی نداریم! 01:25:35.171 --> 01:25:36.339 ‫شما رو انکار می‌کنم! 01:25:37.423 --> 01:25:41.219 ‫هیچکدومتون پادشاهی‌مو بدست نمیارید. ‫هیچی براتون نمی‌ذارم و نفرین‌تون می‌کنم! 01:25:41.302 --> 01:25:44.097 ‫امیدوارم همه‌ی بچه‌هاتون سقط بشن و بمیرن! 01:25:45.974 --> 01:25:47.892 ‫وقتی طرد میشی 01:25:48.810 --> 01:25:52.522 ‫عشق عامل خیلی قدرتمندیـه 01:25:55.400 --> 01:25:57.402 ‫من فرصتش رو نداشتم 01:25:57.485 --> 01:26:00.238 ‫موقع بچگیم، همه چی... 01:26:01.489 --> 01:26:02.532 ‫هممم 01:26:02.615 --> 01:26:04.909 ‫خوب نبود 01:26:04.993 --> 01:26:08.413 ‫پس توی دنیای من، دنیای فیلم استالونه 01:26:09.664 --> 01:26:12.709 ‫اتفاقی که معمولاً نمیفته ‫ممکنه بیفته 01:26:13.585 --> 01:26:17.046 ‫که این مبارز بازنده ‫یه روز برنده میشه 01:26:20.216 --> 01:26:25.221 ‫خدا بهم قابلیتی داده که این تلخی رو 01:26:25.305 --> 01:26:29.893 ‫به چیزی که دلم می‌خواست اتفاق بیفته مبدل کنم 01:26:29.976 --> 01:26:33.354 ‫ای‌کاش پدری مثل راکی داشتم 01:26:33.438 --> 01:26:35.982 ‫می‌تونی بشینی اونجا و ‫از خودت فیلم بگیری. نگاه 01:26:37.442 --> 01:26:39.485 ‫- چه جالب ‫- باحال نیست؟ 01:26:39.569 --> 01:26:42.071 ‫گفتم: «بابا داره می‌میره. قراره بمیره.» 01:26:42.155 --> 01:26:44.365 ‫«تو هم خیلی وقتـه باهاش حرف نزدی.» 01:26:44.449 --> 01:26:46.075 ‫خب، دوستت دارم 01:26:47.535 --> 01:26:48.536 ‫مراقب خودت باش 01:26:48.620 --> 01:26:50.246 ‫- آره ‫- اینم از فرانک 01:26:50.330 --> 01:26:55.501 ‫ترتیبش رو دادم که چند هفته ‫قبل مرگ پدرم بره پیشش 01:26:55.585 --> 01:26:56.961 ‫بیا اینجا پسرم 01:26:57.754 --> 01:27:01.174 ‫اوه! این بهترین روز زندگیمـه 01:27:01.257 --> 01:27:02.550 ‫دوستت دارم، بابایی 01:27:08.014 --> 01:27:09.599 ‫در بستر مرگ بود 01:27:09.682 --> 01:27:11.392 ‫گفت: می‌دونی اسلای 01:27:11.476 --> 01:27:12.852 ‫جواب دادم: بله پدر؟ 01:27:14.187 --> 01:27:17.774 ‫گفت: باید یاد بگیری آدم‌ها رو ‫دوست داشته باشی و ببخشی 01:27:19.359 --> 01:27:20.360 ‫گفتم: خدایی؟ 01:27:21.110 --> 01:27:22.528 ‫الان که فرشته‌های لعنتی می‌خوان 01:27:22.612 --> 01:27:25.365 ‫توی گوشِت ندای مرگ بخونن، ‫این به ذهنت رسید؟ 01:27:25.448 --> 01:27:28.326 ‫گفت: «آره باید یاد بگیری...» ‫زد زیر خنده 01:27:28.409 --> 01:27:30.912 ‫گفتم: «حروم‌زاده... الان داری 01:27:30.995 --> 01:27:33.164 ‫بهم میگی که مهربون باشم؟» 01:27:33.248 --> 01:27:36.376 ‫الان که داری از دنیا میری بهت الهام شد؟! 01:27:36.459 --> 01:27:38.211 ‫جواب داد: آره 01:27:38.294 --> 01:27:40.463 ‫«فقط این حرفام رو یادت باشه ‫حروم‌زاده‌ی نیم‌وجبی!» 01:27:40.546 --> 01:27:41.381 ‫گفتم: ممنون 01:27:54.102 --> 01:27:58.439 ‫وقتی اسم بچه‌هام میاد ‫خیلی احساساتی میشم 01:28:00.024 --> 01:28:01.651 ‫همیشه اون پشیمونی رو دارم 01:28:03.444 --> 01:28:04.612 ‫من 01:28:06.155 --> 01:28:08.074 ‫می‌تونستم چیزای خیلی بیشتری یاد بگیرم 01:28:09.075 --> 01:28:12.704 ‫اگه اینقدر توی خودم غرق نبودم 01:28:12.787 --> 01:28:16.791 ‫و با بقیه آدما سر و کله نمی‌زدم 01:28:16.874 --> 01:28:21.838 ‫به این فکر می‌کنم توی ‫اون سن باید چیکار می‌کردم 01:28:22.797 --> 01:28:25.383 ‫و حالا اونا به همین سن رسیدن 01:28:25.466 --> 01:28:26.759 ‫چی رو گند زدم؟ 01:28:26.843 --> 01:28:29.929 ‫دارم یه فیلم‌های احمقانه می‌سازم 01:28:30.430 --> 01:28:32.724 ‫جای اینکه زندگی اونا رو بسازم 01:28:34.559 --> 01:28:37.603 ‫اونا منو باعث خوشحالی و ناراحتیم هستن 01:28:39.314 --> 01:28:41.774 ‫احساساتم رو به جریان در میارن 01:28:46.863 --> 01:28:48.698 ‫باید تقریباً از دستش می‌دادم 01:28:49.824 --> 01:28:51.242 ‫تا قدرش رو بدونم 01:28:54.579 --> 01:28:56.706 ‫پس الان دوست داشتنِ بچه‌هام 01:28:56.789 --> 01:29:01.586 ‫وقت و انرژی زیادی ازم می‌گیره 01:29:01.669 --> 01:29:02.712 ‫خدایا 01:29:03.880 --> 01:29:07.967 ‫زندگی چقدر بی‌رحمانه و خشنـه 01:29:08.051 --> 01:29:12.263 ‫یهویی میاد سراغت و میگه: ‫«خیلی‌خب، وقت رفتنـه اسلای.» 01:29:12.347 --> 01:29:13.765 ‫«یواش! من که تازه به دنیا اومدم!» 01:29:13.848 --> 01:29:15.600 ‫«نه. نه.» 01:29:15.683 --> 01:29:19.771 ‫حالا دلم می‌خواد مثل یه تردست باشم 01:29:19.854 --> 01:29:22.106 ‫یه تردست خیلی کار درست. می‎‌دونی... 01:29:22.774 --> 01:29:25.902 ‫خانواده، زندگی، بچه‌ها، همسر... 01:29:25.985 --> 01:29:28.404 ‫هنر، همه چی توی تعادل 01:29:31.491 --> 01:29:33.743 ‫یه نقل قول قدیمی هست که میگه 01:29:34.410 --> 01:29:38.414 ‫شخصیت هر کس در دوران کودکی تعیین میشه 01:29:38.498 --> 01:29:41.042 ‫و بچه‌هایی که من ساختم، ‫راکی و رمبو 01:29:41.125 --> 01:29:43.294 ‫الان شدن پدرم 01:29:43.961 --> 01:29:46.005 ‫ازم مراقبت می‌کنن 01:29:46.089 --> 01:29:49.842 ‫زیبایی بازی من توی اون دو نقش 01:29:50.593 --> 01:29:53.805 ‫این بود که به معنای واقعی ‫تمام ابعاد زندگی‌شون رو پوشش دادم 01:29:53.888 --> 01:29:55.765 ‫محرومیت از حق شهروندی 01:29:55.848 --> 01:29:59.227 ‫اونی که دوستی نداره و تنهاست 01:29:59.310 --> 01:30:02.271 ‫و اونی که همه چیز رو می‌پذیره 01:30:03.106 --> 01:30:06.359 ‫بشریت رو دوست داره و ‫بشریت هم اونو دوست داره 01:30:06.442 --> 01:30:08.528 ‫و من هر دو شخصیت رو خوب درک می‌کنم 01:30:10.780 --> 01:30:13.157 ‫توی دنیایی از مرگ زندگی کردم 01:30:14.826 --> 01:30:17.161 ‫سعی کردم بیام خونه 01:30:18.871 --> 01:30:21.290 ‫رمبو به طرز مرگباری زخمی شد 01:30:21.916 --> 01:30:26.129 ‫و حالا برگشته خونه تا روی ‫صندلی گهواره‌ای پدرش بشینه 01:30:26.212 --> 01:30:29.215 ‫زندگی داشت جلوی چشمش افول می‌کرد 01:30:30.800 --> 01:30:34.053 ‫داشتم از ایده‌ی اینکه این مبارز 01:30:34.971 --> 01:30:38.349 ‫این شکلی می‌میره پشیمون می‌شدم 01:30:40.101 --> 01:30:41.477 ‫وقتی دوربین رو عقب می‌برن 01:30:41.561 --> 01:30:43.479 ‫صندلی ثابت بود 01:30:44.272 --> 01:30:50.194 ‫بهشون گفتم با جلوه‌های ویژه ‫کاری کنن که صندلی یه‌کم تکون بخوره 01:30:50.278 --> 01:30:51.863 ‫که یعنی هنوز زنده‌ست 01:30:51.946 --> 01:30:54.031 ‫با اینکه صحنه رو اینطوری فیلم‌برداری نکردم 01:30:54.115 --> 01:30:58.870 ‫معتقدم که نمی‌بینم قهرمان‌هامون 01:30:59.745 --> 01:31:02.790 ‫جلوی چشممون بمیرن 01:31:02.874 --> 01:31:08.463 ‫همیشه یه راز عجیبی درون‌شون دارن 01:31:10.256 --> 01:31:14.469 ‫متوجه شدم که رمبو هیچ‌وقت قرار نیست ‫خونه‌ای داشته باشه 01:31:15.303 --> 01:31:16.804 ‫تراژدی این شخصیت همینـه 01:31:21.767 --> 01:31:23.394 ‫بدون خونه 01:31:23.936 --> 01:31:28.774 ‫بدون اون خانواده، ‫بدون عشق همسر و بچه‌ها 01:31:31.152 --> 01:31:32.152 ‫این چیه؟ 01:31:33.196 --> 01:31:35.907 ‫اینا فقط تصاویر هستن 01:31:36.657 --> 01:31:41.412 ‫فیلم‌هایی از چیزی که هرگز وجود نداشته 01:31:42.246 --> 01:31:43.915 ‫زندگی این نیست 01:31:45.249 --> 01:31:47.126 ‫این کار هنریـه 01:31:47.210 --> 01:31:50.254 ‫این اَشکالی از تصوراتـه 01:31:51.547 --> 01:31:52.882 ‫اون واقعیـه 01:31:53.966 --> 01:31:57.970 ‫اون زندگی می‌کنه و نفس می‌کشه و ‫می‎‌‌میره و ازش خون میاد 01:31:58.054 --> 01:31:59.847 ‫و بهتره ازش مراقبت کنی 01:32:14.195 --> 01:32:15.947 ‫ولی اگه کسی نیست راهنماییت کنه 01:32:16.030 --> 01:32:19.534 ‫مجبور میشی زندگی رو طی کنی در حالی که ‫ارزشت با هر وجب از مسیرت کم میشه 01:32:19.617 --> 01:32:21.118 ‫این یه شکاف ایجاد می‌کنه 01:32:22.453 --> 01:32:24.705 ‫و اون شکاف هرگز پر نمیشه 01:32:29.544 --> 01:32:34.215 ‫کاری که من می‎تونم بکنم اینـه که ‫اون شکاف رو با تصورات پُر کنم 01:32:36.842 --> 01:32:39.804 ‫می‌خوام به نوعی امید رو نشون بدم 01:32:40.680 --> 01:32:44.141 ‫من تو کار امید دادنم 01:32:44.225 --> 01:32:46.769 ‫و از پایان‌های غم‌انگیز بدم میاد. شرمنده 01:32:47.979 --> 01:32:49.105 ‫همینـه که هست 01:32:50.000 --> 01:33:00.000 جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام ما : .:: @ZedMoviecom ::. .:: @MiraMovieSite ::.